به گزارش همشهری آنلاین به نقل از مهر، امیر انوری‌مقدم گفت: در حال رایزنی با پیشکسوت این حرفه هستیم تا بتوانیم به کمک ایشان این محصول را به صورتی جدیدتر و بهتر تهیه کنیم. محمدحسن پیشکار، تنها فرد بازمانده در خراسان جنوبی که مشغول تهیه و تولید صابون سنتی است، پیشکسوت این کار و ۵۰ سال است این حرفه را خانوادگی انجام می‌دهد.

وی افزود: اکنون اندکی برای او سخت است که تغییر مسیر دهد و کار قدیمی را کمی به‌روزتر و از فناوری‌های جدید استفاده کنند. تحقیقاتی هم درباره تغییر شکل صابون و طریقه فروش آن انجام شده است. اکنون در بازارها بیشتر صابون همدان مطرح است، زیرا تبلیغات این محصول خوب بوده و صابون بیرجندی هم برای مطرح شدن نیازمند تبلیغات بیشتر و بسته‌بندی بهتر است. این صابون به علت وجود سدر برای درمان برخی بیماری‌های پوستی مانند شوره سر، خارش بدن و… مفید است و ترکیب کتیرا در این صابون برای جلوگیری از ریزش مو و وجود روناس برای ثابت نگه داشتن رنگ مو است.

کارشناس حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی در مورد روش تهیه صابون بیرجندی گفت: ابتدا کتیرا را درون آب ریخته و به مدت چهار ساعت در آب حل کرده، سپس چوب‌های درشت سدر و روناس را جدا و با آب مخلوط می‌کنند. در ادامه روغن‌های حیوانی را داخل دیگ‌های بزرگ ریخته و شش صبح آتش دستگاه روشن می‌شود و مواد به مدت ۸ یا ۹ ساعت با گرمای ۵۰ درجه درون دستگاه روی حرارت قرار می‌گیرد تا مانند شیره انگور قوام یابد.

انوری‌مقدم افزود: بعد از پخته شدن و قوام گرفتن، مواد به وسیله قامه دستگاه به درون تخته‌ها ریخته و روز بعد در ابعاد کوچک و بزرگ و با اشکال خاصی به وسیله چاقو برش داده می‌شود. بعد از این مرحله قالب‌های صابون برای خشک شدن به پشت بام منتقل می‌شود و بعد از شش روز که در معرض نور آفتاب قرار گرفت، کنار دیوار روی هم چیده می‌شود.

منبع:همشهری