همیشه مرغ همسایه غاز نیست!. عادت کرده ایم تا در جستجوی معابد و آثار باستانی همیشه رهسپار آنسوی آب ها شویم غافل از اینکه بخشی از بکرترین آثار باستانی که متاسفانه در غفلت مسئولان میراث فرهنگی و آثار باستانی هر روزه دچار فرسایش می شود؛ در همین کشور خودمان، خودنمایی شیرینی می کند. اینجا امپراتوری اینکاها در کشور پرو با فرهنگ پیشا- اینکایی اش نیست. اینجا دره «کوسکو» و یا بقایای شهر «ماچو پیکچو» نیست!. اینجا ایران است! سیستان و بلوچستان، بندر چابهار و حدود 10 کیلومتر آنطرف تر یعنی شهر تاریخی تیس با غارهای سه گانه و معابد «بان مسیتی» اش که سرمایه گذاری و بهسازی آن می تواند چندین هزار گردشگر داخلی و خارجی را بخود جذب نماید.
در دامنه کوه شهبازبند ،حدود 25 متر بالاتر از سطح زمین ،دو غار مصنوعی و یک غار طبیعی در کنار هم قرار دارند که این سه غار را مردم بومی “بان مسیتی”می گویند. در زبان بلوچی ،”بان ” مرد صالح و خداپرست و تارک دنیا را می گویند و “مسیتی” معبد و پرستشگاه خوانده می شود.در درون یکی از غارها که طبیعی و کوچک است یک آرامگاه مکعب و صندوقچه ای که ارتفاع گنبد آن چهل سانتی متر است دیده می شود. روی دیوارهای سه طرف گنبد ،با جوهر قرمز و بنفش،خطوط و علاماتی نقش بسته که بیشتر به خط “گجراتی” و خطوط هندی شباهت دارد.غار دوم به فاصله هفت قدم در سمت راست این غار ، با سکویی از گچ و سنگ ساخته شده است.بر بدنه این سقف طبیعی ،آثارتراش و ابزار کار به خوبی پیداست.دهانه غار 80سانتی متر است. غار سوم به فاصله 50 متر در سمت چپ غار اصلی قرار دارد که طول قوس دهانه آن 20 متر است . در درون آن به فاصله کمی پس از ورود حفره ای عمومی قرار دارد که گویا به جایی در دل کوه و در عمق آن متصل است . به نظر می آید که این غارها در زمره یک واحد تاسیساتی و ساختمانی و به منزله توقفگاه ها یا مذبح یا پرستشگاه بوده است که سکویی برای انجام اعمال مذهبی یا تشریفات دیگر در سر تا سر پهنه جلوی هر سه غار ساخته بوده اند.

منبع:قدس آنلاین