این کشتی تاریخی و فرهنگی استرالیا هنگامیکه در دریا غرق می‌شود، به‌گونه‌ای زیرِ آب‌ها فرو می‌رود که در آن زمان جستجوی کشتی به تیجه نرسید و به فراموشی سپرده شد. اما با گذر زمان ناگهان حرکت آب و درختان حرا در آن منطقه، توانستند این ناوشکن را بر روی آب‌های سواحل استرالیا برگردانند و با جلوه‌ای ویژه، نمایی زیبا و جذاب ایجاد کنند. درختان و دختچه‌های منطقه بر روی این ناوشکن رشد کرده و به صورتی رشد کرده‌اند که گویی سوار بر کشتی شده و در سواحل استرالیا گردش می‌کنند.

البته در سال 1863 میلادی، این کشتی مسافران را از سیدنی، ملبورن و هونولوو جابه جا می‌کرد که پس از 30 سال مجددا تعمیر شده و به یک کشتی بادبانی تبدیل شد. از آنجا بود که مشکلات شروع شد؛ ابتدا کشتی از حمل و نقل مسافران به ذخیره زغال سنگ و سایر محموله‌ها تغییر مسیر داد و سرانجام در سال 1912 میلادی، پیش از خاموش‌شدن شعله‌های آتش، سوخت.

موضوع جالب توجه این‌جاست که بسیاری از کارشناسان معتقدند، سازه این کشتی به گونه‌ای ساخته شده که بستر امنی را برای رشد گیاهان در طبیعت فراهم آورده و همین گیاهان دریایی توانستند به حفظ بقای اولیه این میراث فرهنگی استرالیا کمک کنند و با نمایی زیبا و دیدنی، آن را نمایان سازند.

از دیگر جذابیت‌های این ناوشکن، می‌توان به تغییرات ظاهری آن در هر سال اشاره کرد. به‌طوریکه با تغییرات جوی و شرایط آب‌وهوایی، سازه آن و نوع رویش گیاهان بر روی ناوشکن تغییر شکل می‌دهد و جذابیت‌های بصری خاصی را به نمایش درمی‌آورد.