حافظیه شیراز

اکثریت ایرانیان شیفته اشعار لسان‌الغیب، حافظ شیرازی هستند. خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی معروف به لسان‌الغیب، ترجمان الاسرار، لسان‌العرفا شاعر بزرگ قرن هشتم ایران یکی از سخنوران نامی جهان است که غزل‌های او شهره عام و خاص است.

حافظ به دلیل اشعار عرفانی‌اش نزد ما ایرانی‌ها جایگاه خاصی دارد و همه ما به‌وقت دلتنگی یا در بسیاری از مناسبت‌های باستانی مثل شب یلدا به حافظ رجوع می‌کنیم.

حافظیه از مهمترین جاذبه‌های گردشگری شیراز است که حتی در بعضی از سال‌ها بیشترین آمار بازدیدکنندگان را به خود اختصاص داده است تمامی مسافران و گردشگران داخلی و خارجی در سفر به شیراز حتما از آرامگاه حافظ بازدید می‌کنند. از این رو در برنامه تورهای مسافرتی به شیراز بازدید از حافظیه و لذت بردن از فضای مصفای آرامگاه این شاعر و ادیب بزرگ جهانی در اولویت قرار دارد.

طراح حافظیه، معمار فرانسوی به نام آندره گدار است، گدار از شرق‌شناسان بزرگ است که علاقه خاصی به فرهنگ و هنر ایران دارد. گدار ۳۲ سال در ایران اقامت داشت و خدمت زیادی به فرهنگ و هنر این مملکت کرد.

علاقه به ایران و معماری شرق باعث شد این باستان‌شناس در سال ۱۹۲۸ به استخدام دولت ایران دربیاید و در ساختمان موزه‌ی ایران باستان و موزه‌ی دانشگاه تهران، مشغول به فعالیت شود. او در دوره‌ای که مدیریت اداره‌ی باستان‌شناسی ایران را بر عهده داشت، موفق شد آثار تاریخی بسیاری را از مناطق مختلف جمع‌آوری و ترمیم و فهرستی از آثار ملی ایرانی را تنظیم کند. سه تپه‌ی تاریخی «سلیمان تپه»، «زیرز» و «مازیر» از نخستین آثار ملی ایران بودند که توسط این معمار فرانسوی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدند.

طراحی اولیه مقبره حافظ به سال ۸۵۶ هجری قمری بازمی‌گردد. حدود ۶۵ سال پس از فوت حافظ، شمس‌الدین محمد یغمایی، وزیر میرزا ابوالقاسم گورکانی، حاکم فارس امارتی گنبدی شکل بر فراز مقبره حافظ بنا کرد و حوض بزرگی در روبه روی مقبره بنا کرد.

مساحت کل این مجموعه بنا حدود ۲ هکتار است و از ۲ صحن شمالی و جنوبی تشکیل شده است.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *