آرامگاه شیخ بهایی

آرامگاه شیخ بهایی

محمد بن حسین عاملی ملقب به شیخ بهاءالدین یا شیخ بهایی، دانشمند، ریاضیدان، منجم، شاعر، تاریخ­دان، سیاستمدار و عارف شناخته شده در دوران حکمرانی صفویان بر ایران می­باشد. وی در سال 935 هجری قمری در جبل عامل شام (بعلبک امروزی) واقع در کشور لبنان، به دنیا آمد و سپس در سن هفت سالگی همراه با پدرش (عزالدین حسین عاملی) که از شیعیان لبنان با نسب حارث همدانی (صحابه امام علی) بود برای فرار از ظلم سلاطین اهل تسنن عثمانی به قزوین مهاجرت کرد. وی مدتی را در دربار صفویان واقع در اصفهان زندگی کرد و پس از آن در شهر مشهد به تدریس علوم پرداخت تا اینکه در سال 1030 هجری قمری دیده از جهان فروبست. آرامگاه شیخ بهایی، در حرم امام رضا(ع) قرار دارد.

شیخ بهایی که در علوم طب، هندسه، معماری، فقه و حدیث نیز سرآمد دانشوران عصر خود بود، علاوه بر شاگردی در محضر پدر خویش در مکتب عالمانی همچون مولانا عبدالله شوشتری، مولانا عبدالله مدرس یزدی، مولانا افضل قاینی و عمادالدین محمود، علوم مختلف را فرا گرفت. از جمله شاگردان او می­توان به افراد مشهوری همچون صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (ملقب به ملاصدرا)، ملا محمدتقی مجلسی (ملقب به علامه مجلسی)، ملا محسن فیض کاشانی، محقق سبزواری، ملا خلیل قزوینی، نظام الدین محمد قرشی، شمس الدین محمد خاتون آبادی، ملا صالح مازندرانی، ملا حسنعلی شوشتری، ملا محمد عاملی، میر ابوالقاسم فندرسکی و سلطان العلمای اصفهانی اشاره کرد.

وی در زمان حکومت شاه عباس صفوی به درجه افتخاری شیخ الاسلام نائل آمد؛ درجه­ ای که بالاترین درجه سیاسی-مذهبی دربار صفویان شناخته می­شد. ایشان نقش به سزایی در سیاست و فرهنگ ایران دارد و تالیفات متعددی از خود به جای گذارده است.

آرامگاه شیخ بهایی در رواق شیخ بهایی حرم مطهر امام رضا(ع)، قرار گرفته است. مکان مقبره طبق وصیت ایشان، مابین صحن های امام و آزادی کنونی است که زمانی محل تدریس ایشان بود. رواق شیخ بهایی با شیوه معماری اسلامی و مساحت تقریبی ۱۰۲ متر مربع، آینه­ کاری­های تماشایی دارد و همراه با کتیبه­ های خوشنویسی شده زیبا و چشم نواز مزار سنگی این عارف بزرگ و دانشمند را با پوششی شیشه­ای در خود جای داده است.

بزرگداشت و آثار

سال 2009 میلادی توسط سازمان یونسکو به مناسبت بزرگداشت شیخ بهایی، سال نجوم نامگذاری شد. در ایران سوم اردیبهشت ماه روز بزرگداشت شیخ بهایی می­باشد.

از شیخ بهایی آثار علمی، ادبی و معماری بسیاری به جای مانده است. معماری مسجد امام اصفهان، حصار نجف و طرح مهندسی تقسیم آب زاینده رود به محلات اصفهان از هنرهای مهندسی سازه اوست. نزدیک به چهار هزار اثر شیخ بهایی به دستخط و امضای خودش شامل کتب و رساله­ ها و اشعار با زبان­های فارسی و عربی در دسترس قرار دارد که از جمله آن­ها اربعین حدیث، رساله اثنی عشریه، رسائل خمس اثنی عشریه، اثنی عشریات خمس، مشرق الشمسین و اکسیر السعادتین را می­توان نام برد. او در کتب خود که نزدیک به بیش از 90 مورد می­باشند به موضوعاتی نظیر ریاضیات، نجوم، هنر، فیزیک، فلسفه، سیاست، اخلاق، فقه و حدیث، عرفان و تصوف پرداخته است. معروف­ترین اشعار وی، نان و حلوا (سفر الحجاز) و تمنای وصال می­باشد. کتاب­های شیخ بهایی در موزه آستان قدس رضوی نگهداری می­شوند.

آدرس و زمان بازدید

بازدید از این مکان رایگان بوده و در تمام 24 ساعت شبانه روز و تمام ایام سال امکان پذیر می­باشد.

آدرس: مشهد، خیابان شیرازی، حرم امام رضا(ع)، بین صحن امام و آزادی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *