روستاهای قدیمی و زیبای صالح و سنگده، ارسطون، میانرود، پارگام، ارده، چروده و اندل، لتوم و خجه دره، وسکه، رینه، آق مسجد و بیاچال، اورما ملال، نوده و غیره از توابع شهرستان رضوانشهر با وجود مناظر بکر و چشم نواز دارای ساختمان های قدیمی و زیبایی هستند که در گذشته های دور با معماری خاص و متناسب با اقلیم مربوطه ساخته شده اند.

خانه های کرسی بلند، تلار دار (تالار دار) با تزئینات چوبی ساده و زیبا، پرچین و حصار، دروازه های چوبی (بلت) با پیوند نزدیک با طبیعت منطقه، حس خوب زندگی و آرامش را به هر انسانی با هر فرهنگی منتقل می کند و به پاسداشت هویت فرهنگی مردم منطقه باید برای حفظ آن تلاش شود.

معماری بومی سرزمین گیلان، حاوی ویژگی های منحصربه فرد بسیاری است که با ظرفیت های گوناگون بستر خود منطبق بوده و در واقع نه تنها از کیفیت های بستر خود نکاسته، بلکه ماهیت آن را ارتقا بخشیده است. می توان از دو جنبه شرایط اقلیمی و معماری آنها را مورد بررسی و تفسیر قرارداد.

هر چند تاثیر اقلیم بر روی فرم و عملکرد بناها در شمال را به عنوان عامل تعیین کننده در نظر می گیرند، ولی جنبه های معماری و زیباشناختی آن نیز از اهمیت بالایی برخوردار است از آنروی که شکل فضاهای خارجی و نیز داخلی منازل با جلوه های بدیع طبیعت و احساس های عاطفی و انسانی تلفیق یافته است.

در حقیقت این معماری دارای ویژگی های ارزنده ای است که حاصل کنش و واکنش متقابل انسان و طبیعت است.

تلاش آن است با توضیحاتی که درباره ویژگی های معماری خانه های قدیمی منطقه تالش داده می شود در این مجال تصویری کلی از معماری بومی این مناطق و خانه هایی که نشانی از فرهنگ مردمان است و این روزها با تخلیه روستاها و رفتن جوانان به شهرها در حال تخریب و از بین رفتن است، ارایه گردد.

معماری که در اثر شرایط اقلیمی خاص منطقه شکل گرفته تا ساکنان این منطقه با تلفیق مصالح بومی یک مسکن بی نظیر بسازند ولی امروزه با توجه به نیازهای روزمره و هجمه بساز و بفروش ها و مشتریان غیر بومی برای سکونت در این مناطق،  این معماری تغییر یافته و اصول معماری بومی و اصیل منطقه در بناهای جدید و جایگزین این خانه های اصیل در حال کمرنگ شدن هستند و دیگر کمتر در ساخت و سازهای جدید دیده می شود و تقریبا در گذشته مانده است.

بسیاری از فرزندان ساکنان این منطقه برای تحصیل به شهر رفته و مشغول به کار و زندگی شده اند و خانه های قدیمی اکنون در شرف ویرانی است. معدود افرادی هم که هستند برای نگهداری از خانه های قدیمی اجدادی تلاش می کنند، اما صیانت از آنها تنها در صورت ایجاد شرایط مناسب زیستی در منطقه نظیر برق، امکانات درمانی و آموزشی و اشتغال مناسب برای مردم بومی منطقه امکان پذیر است.

در گذری بر روستای خجه دره وجود خانه‌های قدیمی در آن هر تازه واردی را حیرت زده می کند ولی پشت این زیبایی ها رد پایی از کمبود و فقر نیز دیده می شود که هنوز بسیاری از این خانه های اصیل برجای مانده اما باید تلاش شود زمینه ارتقا معیشت و درآمد خانوارها نیز بهبود یابد.

‌ سوریه نباتی بانوی مهربان و مهمان نواز ساکن روستای خجه دره  با روی خوش از خبرنگار ایرنا استقبال می کند. این بانوی سالخورده دو پسر خود را در سنین جوانی از دست داده و غم این فقدان هنوز در چهره اش باقی مانده است.

وی با بیان اینکه جوانی‌ام را در این روستا گذرانده‌ام و اکنون دیگر پیر شده ام، افزود: این روزها کمتر جوانی می شود در روستا یافت و عموما پدر و مادرهای پیر مانده اند  این خانه ها روز به روز فرسوده تر و تخریب می شوند و ما هم توانی نداریم که آنها را بازسازی کنیم.

او می گوید : این کار جوانان است اما آنها برای شغل و کار به شهرها رفته اند و مسئولان منطقه باید چاره اندیشی کنند تا روستا از وجود جوانان خالی نشود و برای ماندن فرزندان مان در این منطقه به فکر چاره و اشتغال باشند و گرنه خالی از سکنه می شود و ما هم که همیشه نخواهیم بود و چه بسیار از اهالی که مشتقاند خانه های قدیمی شان را به شهری ها و آنان که برای خرید می آیند بفروشند و آنها هم خانه را کوبیده و جای آن بناهایی عجیب و غریب برپا می کنند.

یکی از مردان روستای قدیمی “وسکه” در این منطقه نیز با حسرت از آنچه که امروز دیگر وجود ندارد، می گوید : روستاهای ما یکی پس از دیگری در حال تخلیه و متروکه شدن هستند.

عبدالمعالی یزدانی با نشان دادن دیوار های قدیمی و سبک خاص معماری ساختمان محل زندگی خود می گوید: برای ساخت این بناهای زیبا و قدیمی فکر همه چیز را کرده بودند و گذشت زمان نیز نتوانسته این معماری را تحت الشعاع خود قرار دهد اما  این روزها این خانه ها که تخریب شود اگر بنایی جایگزین آنها شود بسیار متفاوت و ناسازگار با وضعیت فرهنگی و شرایط منطقه است.

وقتی وارد روستای ییلاقی سنگده از توابع بخش پره سر می شوم با عین الله بهرامی یکی از اهالی روستا مواجه می شوم که گوسفندانش را برای آب دادن به کنار چشمه آورده است.

او خانه ای دارد با ایوانی زیبا و سقفی از چوب و سفال  و پنجره هایی چوبی در چهار طرف که نمایی زیبا به روی طبیعت دارد و می گوید : این خانه و زمینی ر کنار این دامها سرمایه من و خانواده ام است که سالهای سالها دست به دست گشته تا به ما رسیده و برایم ارزشمند است و مشتریان شهری بسیاری دارد که قیمتهای خوبی هم می دهند اما تا کنون در عین وسوسه دلم برای فروش آن رضایت ندارد.

وی افزود : من و خانواده ام از گذشته های دور و نسل به نسل به شغل دامداری در این روستا مشغول بوده ایم و امروزه این کار بسیار سخت و طاقت فرسا است و بدلیل نبود امکانات کافی زندگی در این مناطق برای ما همراه با نگرانی است، بد هم نیست با پولی خوبی که از فروش این زمین ها و خانه می توانم بدست آورم یک جای کوچکتر با یک مغازه که کاری راحت تر است داشته باشم اما خانواده ام مخالف هستند.

او می گوید: ای کاش رسیدگی و توجه به این مناطق بیشتر شود و زمینه های توسعه بیشتر این روستاها فراهم شود و جاذبه بیشتری برای بازگشت و ماندن جوانان فراهم شود ظرفیت همین خانه های تاریخی برای ایجاد موزه و واحدهای بوم گردی بسیار ارزشمند است.

شهریار دولتی یکی از اهالی منطقه در این باره به خبرنگار ایرنا گفت : نباید اجازه دهیم این بناهای قدیمی با معماری زیبا و متناسب با اقلیم این منطقه ویران شود هستند خانه هایی که رها شده اند و فرزندان سالهاست در شهر زندگی می کنند و والدین هم فوت کرده اند و خانه در حال تخریب است و حتی ممکن است بفروشند و جای آن ساختمان هایی بی روح شبیه آنچه که در شهرهای بزرگ و کلانشهرهایی چون تهران زیبایی و منظر را بهم ریخته شکل گیرد.

وی  با بیان اینکه ما امروز فقط ظاهر این بناها را نظاره می کنیم و نمی دانیم که در زمان های قدیم برای ساخت این اماکن زیبا چه زحمات و مشقاتی را متحمل شده اند، افزود: با وجود اینکه در روزگاران گذشته امکانات کافی برای حمل و جابجایی مصالح و چوب وجود نداشت ولی انسان های آن دوران برای ساخت این بناهای زیبا هرگز به طبیعت و محیط زیست آسیب نمی زدند.

وی یکی از دلایل تخریب این بناهای قدیمی را اختلاف بین وراث عنوان و اضافه کرد: با فوت یکی از والدین و یا مالک اصلی این بناها، برای تصرف و حفظ آن بین فرزندان اختلاف بوجود می آید و در نتیجه بر اثر گذشت زمان و بی توجهی های صورت گرفته به مرور شاهد فرو ریختن این بناها هستیم در حالی که تقویت گردشگری و بازسازی خانه های روستایی شاخص این مناطق که در هر روستا چندین خانه با قدمت و اصالت بالا، زیبایی ها و جاذبه های خاص است می تواند عاملی در ماندگاری اهالی، ایجاد اشتغال و حفظ این خانه های اصیل باشد.

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی رضوانشهر هم در این زمینه گفت: این شهرستان دارای بیش از ۲۰۰ باب خانه قدیمی با قابلیت استفاده در راستای طرح بومگردی است.
مهندس منصور هادی پور افزود: اگر دستگاه های مختلف در ارائه تسهیلات بانکی همکاری لازم را با متقاضیان صنعت گردشگری داشته باشند، زمینه اشتغال برای خانوار های روستایی فراهم می شود و ماندگاری آنان در روستاها موجب حفظ و احیای خانه های اصیل و بومی منطقه می گردد.
وی بیان کرد: در این راستا صندوق کارآفرینی امید بهترین گزینه برای این همکاری است که با ارائه تسهیلات کم بهره ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومانی امکان بازسازی و تجهیز این اماکن را می تواند فراهم کند و با تحقق این امر زمینه کسب و کار خانواده ها و شاهد رونق صنعت گردشگری نیز خواهیم بود.
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی رضوانشهر افزود: برای احیاء معماری سنتی و حفظ و صیانت از بناهای قدیمی این شهرستان همه باید پای کار باشند و در سایه همکاری مردم و مسئولان قادر به نگهداری این میراث گرانبها خواهیم بود.
وی عنوان کرد : تا کنون تعداد ۴ واحد از این بناها و عمارت های قدیمی بازسازی شده و مورد استفاده بازدید کنندگان قرار گرفته است.
شهرستان رضوانشهر دارای ۶۰۰ تخت شامل هتل، هتل آپارتمان، مجتمع های پذیرایی، مهمان پذیر، خانه مسافر و اقامتگاه های بوم گردی می باشد.
مرمت و بازسازی یک بنای تاریخی تنها راهکار و تضمین نجات آن نیست و می‌توان برای احیای آن‌ها از روش تغییر کاربری مناسب با لحاظ تدابیر حفظ اصالت این بناهای ارزشمند اقدام کرد و در قالب مکان های درآمدزا از این اماکن بهره برد تا زمینه حضور جوانان با هدف کسب و کار آنان نیز فراهم شود،  توجه به حفظ آثار تاریخی نه تنها یک نیاز فرهنگی است بلکه عاملی برای بهبود اقتصادی و پاسخگو به نیازهای توسعه منطقه است.

شهرستان رضوانشهر با حدود ۸۰ هزار نفر جمعیت و ۱۲۰ روستا و دو بخش به نام های مرکزی و پره سر، در ۷۰ کیلومتری غرب مرکز استان گیلان واقع شده است و شغل ساکنان این مناطق کشاورزی، شالیکاری، دامداری، دامپروری، زنبور داری، زراعت چوب، تولید صنایع دستی، صید و صیادی و غیره می باشد.

منبع:ایرنا

به گزارش روزنامه هنر چاپ لندن، آئین و رسم ساخت موزه‌های زیرآبی به سواحل فرانسه نیز رسیده و قرار است سه پارک مجسمه زیرآبی از پاییز امسال در نزدیکی سواحل کورسیکا، کن و مارسی آغاز به کار کنند.

پیشگام اجرای این طرح فرانسوا اولاندینی (François Ollandini) از مجموعه‌داران جزیره کورسیکا است که قرار بود دیروز (۲۹ شهریور) در صورت مساعد بودن وضعیت جوی، سه مجسمه از مارک پتی طراح و مجسمه‌ساز فرانسوی را به اعماق دریای مدیترانه فرستاده و آنها را روی سنگی در زیر یک برج قرن هفدهمی واقع در ساحل غربی جزیره مستقر کند. در حال حاضر غواصان می‌توانند از هفت مجسمه دیگر این هنرمند که تابستان گذشته به عمق ۵۰ تا ۸۰ فوتی (۱۵ تا ۲۴ متری) دریا فرستاده شد نیز بازدید کنند.

اولادینی ۱۸ مجسمه دیگر از این هنرمند را برای نصب و نمایش در موقعیتی زیر آب سفارش داده که مختصات آن هنوز مشخص نشده است.

پتی همچین یک مجسمه نیز برای موزه زیرآبی مارسی می‌سازد که با نصب ۱۰ مجسمه از هنرمندان مختلف در عمق ۱۶ فوتی (۵ متری) آب در نزدیکی ساحل کاتالان‌ها، از ۲۴ سپتامبر (۳ مهر) آغاز به کار خواهد کرد.

آنتونی لاکانو (Antony Lacanaud) بنیانگذار این موزه از موزه هنر زیرآبی مکزیک الگوبرداری کرده است که در سال ۲۰۰۹ به دست جیسون دکرز تیلور مجسمه‌ساز انگلیسی در نزدیکی ساحل کانکون ساخته شد.

تیلور در سال ۲۰۰۶ اولین پارک مجسمه زیرآبی جهان را در دریای کاراییب تدارک دید و در سال ۲۰۱۶ اولین نمونه اروپایی از این طرح را در نردیکی ساحل جزیره لانزاروت ترتیب داد. این مجسمه‌سار انگلیسی حالا در حال آماده‌سازی ۶ اثر برای یک نمایشگاه زیرآبی دیگر است که اوایل ماه نوامبر (آبان ماه) در جنوب جزیره سنت مارگریت در سواحل کن کشور فرانسه افتتاح می‌شود. در این نمایشگاه، مجسمه‌های ۸ فوتی (۲ و نیم متری) تیلور که براساس چهره داوطلبان محلی ساخته شده‌اند، در عمق ۱۳ فوتی (۴ متری) آب دریا نصب می‌شوند بنابراین شناگران برای بازدید از آنها به تجهیزات غواصی نیازی نخواهند داشت.

مسئولان شهرهای کن و ونیز با همکاری مدارس محلی از این جاذبه‌های جدید برای تعلیم دانش‌آموزان درباره حفظ حیات دریایی استفاده خواهند کرد.

منبع:ایرنا

به گزارش ایرنا، کهن شهر قزوین دارای چندین سرای تاریخی است که یکی از آنها سرا یا کاروانسرای وزیر نام دارد که بنایی قاجاری به شمار می رود و در دل بازار سنتی و بافت تاریخی این شهر قرار گرفته است.

ابن بنای ۲ طبقه که چهار جانب آن را حجره هایی دربرگرفته اند و در طبقه پایین آن نیز یک حیاط وجود دارد، در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

گنبد بزرگ و آجری زیبا در ورودی اصلی این بنا با یک نورگیر به قطر یک متر به همراه تزئینات و کاشی کاری های زیبا با نقوش مختلف از جمله خورشید، گل و گیاه و حیوانات شکاری در لچکی طاق حجره های این بنا و ارسی های موجود در حجره های آن دوستداران بناهای تاریخی و میراث فرهنگی را به سر ذوق می آورد و حاکی از ارزش بالای این بنای تاریخی است.

سرای وزیر این بنای تاریخی زیبا که محل فعالیت بخشی از کسبه بازار سنتی قزوین است این روزها حال و احوال خوبی ندارد و به مثابه یک بیمار با وضعیت اورژانسی که نیاز به رسیدگی فوری دارد می ماند و به دلیل عدم رسیدگی و کم توجهی در نگهداری و حفاظت از این مجموعه طی چند ده سال گذشته تاکنون بخش های زیادی از آن دچار تخریب شده است.

در حال حاضر بخش های مختلفی از بام این بنای تاریخی و همچنین قسمتی از دیوار آن بیشتر از سایر بخش ها دچار تخریب و ریزش شده اند به طوری که برای کسبه و ساکنان و مجاوران این مکان خطر جانی به همراه دارد.

با توجه به وضعیت نابه سامان این بنای تاریخی که بخشی از مجموعه بازار سنتی قزوین را تشکیل می دهد، باید مرمت و ساماندهی این بنای تاریخی به طور عاجل و فوری از سوی دستگاه های مربوطه (میراث فرهنگی از حیث تاریخی بودن بنا و ثبت آن در فهرست ملی و اوقاف و امور خیریه از حیث مالکیت و وقفی بودن) در دستور کار قرار بگیرد.

بدون شک بازسازی و مرمت این بنای تاریخی می تواند ضمن حفظ و احیای آن، به جذابیت های گردشگری قزوین بیافزاید و گامی در تکمیل پازل مرمت و احیای گذرگاه گردشگری بافت تاریخی این شهر باشد.

ریزش بخش هایی از سرای وزیر و خطر جانی برای کسبه و عابران پیاده

کریمی از کسبه سرای وزیر در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: از سال ۷۰ به عنوان خیاط در یکی از حجره های این سرا مشغول به فعالیت شدم، در اوایل دهه ۷۰ افرادی به این مجموعه آمدند و هزینه مرمت سرا را ۴۵ میلیون تومان برآورد کردند و وقتی پرسیدیم کار مرمت و بازسازی چه زمانی آغاز می شود جواب دادند که بلافاصله کار شروع خواهد شد و می رویم که برای آوردن مصالح هماهنگی کنیم که از آن موقع تا الان که نزدیک به ۳۰ سال است هنوز منتظر هستیم و خبری نشده است.

وی با بیان اینکه مالکیت حجره های این سرا به صورت سرقفلی است، افزود: تا آنجا که مطلع هستم بخشی از سرای وزیر وقف روشنایی حرم حضرت علی (ع) است و همچنین واقف که فردی به نام موسی وزیر بوده به برگزاری روضه در روزهای تاسوعا و عاشورا سفارش کرده که چندسالی برگزار شد اما دیگر پیگیری نشد.

این کسبه فعال در سرای تاریخی وزیر قزوین گفت: در حال حاضر دیوار جنوبی سرا که رو به کوچه مسجد حاج سیدجوادی است نشست کرده و خطر ریزش آن جدی است و تعجب می کنم با توجه به اینکه این کوچه محل گذر و عبور بخشی از کسبه بازار، مردم و اهالی محل است، اقدامی برای مرمت و رفع خطر آن صورت نمی گیرد.

وی مدعی شد: با کوچک ترین پس لرزه این دیوار تخریب می شود و این وضعیت برای کسبه و همچنین ساکنان بخشی از خانه های پست سرا و عابران پیاده خطر جانی به دنبال دارد.

کریمی با بیان اینکه با مستندات می توان اذعان کرد که اهمیت و ارزش این بنا نسبت به برخی مکان های تاریخی مرمت شده در اطراف آن بیشتر است، گفت: بخشی از بام سرای وزیر نیز در حال ریزش و تخریب است و مرمت و بهسازی قسمتی از آن نیز که در سال های قبل انجام شده اصولی نبوده و با بارندگی های یکی دوسال اخیر این بخش ها نیز رو به تخریب گذاشته است.

وی اضافه کرد: هیات امنای سرای وزیر به نمایندگی از کسبه این مجموعه چندین بار برای بهسازی و مرمت این بنا از دستگاه های مختلف و ذیربط تقاضا کرده اند که بی نتیجه باقی مانده است.

این کسبه فعال در سرای تاریخی وزیر با بیان اینکه هر سال هزینه های مرمت و بهسازی این سرا بیشتر می شود و حجم خرابی ها نیز گسترش می یابد، گفت: برای ما جای تعجب دارد که یک بنای نسبتا عظیم تاریخی در مرکز شهر قزوین به حال خود رها شده و وضعیتش روز به روز بدتر می شود.

 سرای وزیر باید در اولویت شماره یک مرمت بناهای تاریخی قزوین قرار بگیرد

یک فعال حوزه میراث فرهنگی و از راهنمایان گردشگری شهر قزوین نیز که خواست نامش بیان نشود در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در خصوص وضعیت سرای وزیر گفت: سرای وزیر قزوین زیباترین سرای تاریخی قزوین به شمار می رود و به دلیل شرایط بحرانی اش نیازمند رسیدگی فوری بوده و باید در اولویت شماره یک مرمت قرار بگیرد و اگر فکری به حال آن نشود، به زودی شاهد تخریب و از میان رفتن این بنای تاریخی خواهیم بود.

وی با اشاره به نشست بخشی از دیوار این بنای تاریخی،گفت: برای جلوگیری از رفت و آمد از کنار این دیوار از طرف کوچه پشت سرا، نیوجرسی هایی را قرار گذاشتند که کارساز نبود چرا که این مکان محل گذر کسبه و مردم به بازار است و بخشی از رفت و آمد خودروها و چرخ های باری از این مکان انجام می شود.

این فعال حوزه میراث فرهنگی گفت: ادارات کل میراث فرهنگی و اوقاف مسوولیت بازسازی و مرمت این بنا به یکدیگر محول می کنند در حالی که رسیدگی و ترمیم این بنا حداقل در بخش هایی که خطر ریزش آن وجود دارد باید به سرعت انجام شود چرا که دیواری که نشست کرده و ترک برداشته که در آن از سوی میراث فرهنگی شاهدگذاری شده که ترک های ایجاد شده در شاهد نشان از وضعیت بحرانی این بنا را می رساند آجرهای یک رج نبوده بلکه بسیار ضخیم و سنگین است و اگر فرو بریزد به راحتی می تواند منازل مقابل خود را به طور کامل تخریب و ویران کند.

وی افزود: متاسفانه بخشی از کاشی های ارزشمند سرای وزیر در سالیان گذشته به سرقت رفته است که دلیل آن نبود نگهبان و دوربین های حفاظتی در مجموعه است در حالی که تزیینات موجود در لچکی طاق های این بنا آنقدر ارزشمند و با اهمیت هستند که به تنهایی می توان یک تور تخصصی گردشگری برای آن برگزار کرد.

این فعال حوزه میراث فرهنگی با بیان اینکه شترخواب سرای وزیر نیز متروکه شده و حال و روز خوبی ندارد، افزود: بخشی از بام سرای وزیر در سال های قبل مورد مرمت قرار گرفت اما به دلیل کم کاری پیمانکار آجرهای تازه مرمت شده شکسته اند و هزینه های انجام شده اتلاف شده است.

وی اضافه کرد: وضعیت ایمنی این بنا نیز اصلا مناسب نیست البته در سال های قبل سیم های برق داخل مجموعه منظم و ساماندهی شدند ولی خطر ریزش و آوار شدن بام و همچنین ریزش حجره های طبقه دوم به پایین در خیلی از بخش ها وجود دارد.

کمبود اعتبارات میراث فرهنگی، مانعی بر سرراه مرمت و ساماندهی سرای وزیر

معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قزوین در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: باید اذعان کرد سرای تاریخی وزیر وضعیت خوبی ندارد به گونه ای که خطر تخریب بخشی از آن وجود دارد و در همین ارتباط نامه نگاری هایی با مدیریت بحران استانداری و همچنین وزارت میراث فرهنگی داشته ایم.

احسان نورانی افزود: سرای وزیر شامل چند مجموعه از جمله تیمچه و راسته است که بخشی از آن در سالیان قبل مرمت شده اما به دلیل کمبود اعتبارات مرمت و ساماندهی کل این مجموعه تاریخی به سرانجام نرسیده است.

وی با بیان اینکه در حال حاضر دیواره جنوب غربی سرای وزیر که مقابل مسجد حاج سید جوادی قرار دارد ترک و شکاف برداشته و خطر ریزش آن وجود دارد،افزود: اداره کل میراث فرهنگی طرح مرمت و شیوه ساماندهی این بنا را به همراه آسیب شناسی آن تهیه و حاضر کرده اما اجرای این طرح به دلیل نبود اعتبارات لازم هنوز اجرایی نشده است.

این مسوول گفت: سرای وزیر به همراه آب انبار مسجد شهید ثالث و همچنین مسجد سردار به عنوان سه بنای تاریخی قزوین که به مرمت و ساماندهی فوری نیازمند هستند، به شمار می رود.

معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قزوین در خصوص هزینه های مورد نیاز برای مرمت و ساماندهی سرای وزیر گفت: برآورد می شود مرمت و ساماندهی اصولی این مجموعه به ۷ تا ۸ میلیارد تومان اعتبار نیاز داشته باشد اما برای رفع ایرادات نقاط پرخطر و رو تخریب مانند دیواره ها و بام این بنا به حداقل ۲ میلیارد تومان بودجه نیازمند هستیم.

نورانی اظهار داشت: این بنای تاریخی موقوفه است اما به دلیل درآمد کم سرقفلی های این بنا و اجاره ناچیز آن، اعتبار خاصی نیز در اختیار اداره کل اوقاف برای مشارکت در مرمت این بنا وجود ندارد.

وی در خصوص امکان استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای مرمت و ساماندهی سرای وزیر نیز گفت: این امکان وجود دارد و در سال قبل به عنوان یکی از راه ها آنرا در نظر داشتیم اما متاسفانه به دلیل شیوع کرونا تقریبا جذب سرمایه گذاران در بخش های گردشگری راکد و معطل است و نمی توان حساب خاصی در این خصوص باز کرد.

 

اعتبارات مدیریت بحران به لحاظ قانونی نمی‌تواند صرف ساماندهی سرای وزیر شود

مدیرکل مدیریت بحران استانداری قزوین نیز در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در مورد نامه نگاری های میراث فرهنگی به مدیریت بحران در خصوص وضعیت نامناسب سرای وزیر و احتمال ریزش آن اظهار بی اطلاعی کرد و گفت:گاهی اوقات دستگاه های اجرایی از سر رفع تکلیف و یا کم توجهی نسبت به ضوابط و چارچوب های قانونی تعیین شده مسایل و یا درخواست هایی را عنوان می کنند که معقول نیست.

قدرت الله مهدیخانی افزود: قانون به صراحت و با جزییات وظایف مدیریت بحران را مشخص کرده و این بخش پاسخگوی مخاطرات و حوادث طبیعی است و معمولا حوادثی با منشاء انسانی مانند آتش سوزی ها به جز در ابعاد بزرگ و خاص و همچنین این مورد خاص ارتباطی با وظایف کاری ما ندارد.

این مسوول خاطرنشان کرد: در مورد این بنا حادثه ای مانند زلزله مشکل ایجاد نکرده بلکه مشکل بواسطه فرسودگی و قدمت بالای بنا و بارندگی ها بوده که ارتباطی با موضوعات مدیریت بحران ندارد و نمی توانیم از اعتبارات این بخش به این مجموعه اختصاص دهیم.

مهدیخانی اظهار داشت: قبول داریم که حفظ، احیا و ساماندهی بناهای تاریخی یک ضرورت است و در این مساله شکی وجود ندارد اما اعتبارات مدیریت بحران محدود بوده و باید صرف پیشگیری و همچنین کمک به کاهش خسارات جانی در حوادث و بلایای طبیعی بشود.

وی اظهار داشت: البته مقداری از اعتبارات مدیریت بحران به شکل متمرکز در اختیار وزارتخانه ها قرار می گیرد تا در مواقع ضروری به مصرف برسد که در این خصوص باید اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی قزوین از وزارت متبوعه پیگیر باشد.

مدیرکل مدیریت بحران استانداری قزوین گفت: ماده ۱۸ قانون مدیریت بحران پیش بینی کرده است در شرایط خاص و اضطراری می توان از محل اعتبارات داخلی دستگاه به جز بخش حقوق و مزایای کارکنان نسبت به رفع حطرات احتمالی اقدام کنند که اداره کل میراث فرهنگی قزوین می تواند از این ظرفیت قانونی نیز برای حل مشکل مربوط به این مجموعه تاریخی استفاده کند.

درآمدهای وقفی سرای وزیر قزوین کفاف مرمت این مجموعه را نمی‌دهد

حجت الاسلام مصطفی مجیدی مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان قزوین در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: سرای وزیر یک ملک وقفی است که کسبه مشغول در آن دارای حقوق سرقفلی هستند.

وی اظهار داشت: اداره کل اوقاف و امور خیریه در سالیان گذشته ۱۴ حجره سرای وزیر را ساماندهی و مرمت کرد اما به دلیل عدم همراهی لازم کسبه و نبود اعتبارات لازم ادامه این کار متوقف ماند و همچنین با توجه به ثبتی بودن این مجموعه تاریخی و لزوم ساماندهی و مرمت آن، میراث فرهنگی نیز تاکنون به دلیل محدودیت های اعتباری نتوانسته کمکی برای مرمت آن داشته باشد.

مدیرکل اوقاف و امور خیریه قزوین با بیان اینکه درآمدهایی که از محل فغالیت سرقفلی های این مجموعه به موقوفه اختصاص می یابد بسیار محدود و ناچیز است،افزود: این درآمدها حکم نمک در آش را دارد و به هیچ عنوان کفاف ساماندهی و مرمت و بازسازی این بنای تاریخی را نمی دهد.

وی اظهار داشت: به مستاجرین و صاحبان سرقفلی های این مجموعه پیشنهاد دادیم که در قالب یک طرح مشارکتی به مرمت و ساماندهی این مجموعه بپردازیم که در ابتدا به شکل ضمنی اعلام آمادگی کردند اما در ادامه تمایلی برای این کار از خود نشان ندادند.

این مسوول گفت: قبل از این پیگیر جذب سرمایه گذار برای بازسازی و ساماندهی سرای وزیر بودیم اما کسی برای مشارکت در این کار اعلام آمادگی نکرد.

وی با اشاره به نیاز مبرم و فوری سرای وزیر به ساماندهی و مرمت،اظهار داشت: از طریق مذاکره و پیگیری با اداره کل راه و شهرسازی در تلاش هستیم تا در صورت امکان در قالب طرح های بازآفرینی شهری بتوانیم ساماندهی این بنای تاریخی وقفی را کلید بزنیم که امیدواریم به نتیجه برسد.

منبع:ایرنا