یعقوب گویلیان امروز یکشنبه(3 مردادماه) در جلسەای با حضور معاون گردشگری و مدیر پایگاە منظر فرهنگی تاریخی هورامان اظهار کرد: دلسوزی، همدلی، همکاری و ارتباط نزدیک دهیاران را لازمه حفاظت و صیانت از فرهنگ و تاریخ روستاهای هورامانات برشمرد.

وی عنوان کرد: سال‌ها تلاش و کوشش مسئولین و مردم روستاها و شهرهای هورامانات در صیانت و معرفی این گنجینه بی پایان با ثبت جهانی، برای همیشه ماندگار خواهد ماند.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کردستان اظهار کرد: احیا سنت‌ها و آیین‌های فراموش شدە، بافت با ارزش و شیوهای معیشتی و باغداری و همچنین حفظ محیط زیست و بسیاری موارد دیگر در منطقه هورامانات از اولویت‌های دهیاران و بخشداران باشد و در این راستا این اداره کل آماده هرگونه همکاری است.

وی افزود: گروه موجود با مدیریت پویا طالب‌نیا و همکاری مردم و مسئولین روستاهای هورامانات، بسیار دلسوز و توانمند هستند و حضور این گروه تاکنون منشا بسیاری از اتفاقات خوب در منطقه بوده است.

گویلیان با اشاره به حضور گسترده گردشگران داخلی و خارجی در پسا کرونا در روستاها و شهرهای هورامان گفت: از تمامی مسئولین روستاها و شهرهای هورامان این انتظار را داریم که حتما ظرفیت پذیرش به منظور جلوگیری از آسیب دیدن فرهنگ و تاریخ هورامان در زمینه تورها و گردشگران ورودی به این منطقه مد نظر قرار دهند در همین راستا از مدیران دفاتر خدمات مسافرتی نیز انتظار می‌رود در این خصوص بیشتر همراهی کنند.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کردستان در ادامه به ارتباط بیشتر دهیاران و سایر مسئولان هورامانات با مجموعه اداره کل میراث فرهنگی استان اشاره و عنوان کرد: پیگیری و تلاش برای توسعه زیرساخت‌های روستاهای منطقه هورامانات با همکاری سایر ارگان‌های دولتی و خصوصی یکی از برنامه های این اداره کل بوده که در صورت ثبت جهانی قطعا زیرساختها به شیوه‌ای بسیار مطلوب‌تر توسعه پیدا خواهد کرد.

منبع:ایسنا

به گزارش ایسنا، ولی تیموری ـ معاون گردشگری ـ در خردادماه خبر داد که به دنبال توافق‌های اولیه، صدور ویزای گردشگری ایران از نیمه دوم تیرماه ١۴٠٠ از سر گرفته می‌شود. صدور این ویزا همزمان با همه‌گیری ویروس کرونا از فروردین‌ماه سال ۱۳۹۹ متوقف شده است. با این وجود، ستاد ملی کرونا فقط مجوز سفرهای درمانی، تجاری و تحصیلی به ایران را داده است. طبق آمار وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در سه ماه نخست امسال، ۲۷ هزار تبعه خارجی به انگیزه درمان به ایران سفر کرده‌اند.

آمارهای گمرک نیز نشان می‌دهد سال گذشته، با وجود محدودیت‌های صدور ویزا، چهار میلیون و ۳۴۳هزار و ۱۶۳ مسافر به کشور وارد شدند که البته سه میلیون و ۳۰ هزار و ۴۶۴ نفر آن‌ها ایرانی و فقط ۵۱۲ هزار و ۶۹۹ نفر دیگر خارجی بوده‌اند. انگیزه سفر این اتباع خارجی نیز به تفکیک مشخص نشده است.

موافقت اولیه ستاد ملی کرونا برای ازسرگیری صدور ویزای گردشگری ایران، طبق اظهارات مقامات گردشگری از زمستان سال ۹۹ گرفته شده، اما هر بار به دلیل آن‌چه شروع پیک یا سویه جدید کرونا در کشور عنوان می‌شود، صدور مصوبه و اجرای آن به تعویق افتاده است. وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با توجه به آخرین مذاکراتی که با کمیته‌های این ستاد داشته امیدوار بود از تابستان ۱۴۰۰ مرزها به روی گردشگران خارجی باز شود و حتی در جلسه‌ای با مدیران استان‌ها خواسته بود برای معرفی ایران به عنوان مقصد گردشگری ایمن اقدام کنند و نظارت جدی بر رعایت پروتکل‌های بهداشتی تاسیسات گردشگری داشته باشند، اما از ستاد ملی کرونا هنوز مصوبه‌ای در ارتباط با صدور ویزای توریستی بیرون نیامده است. اگرچه مرزها باز بوده و پروازهای بین‌المللی به بیش از ۲۰ کشور برقرار است.

علیرضا سالاریان ـ رییس نمایندگی وزارت امور خارجه در استان اصفهان ـ در پیش‌سمپوزیوم یکصدسال گردشگری ایران تایید کرد که ویزای گردشگری ایران درحال حاضر با توجه به بخشنامه‌های ستاد کرونا ملی محدود شده است.

او تاکید کرد که وزارت امور خارجه رأسا درباره صدور ویزا تصمیم نمی‌گیرد و اکنون هم به خاطر دستور ستاد ملی کرونا صدور ویزا محدود شده است و هرگاه درباره هر کشوری دستوری داده شود براساس آن عمل می‌شود.

سالاریان با اشاره به انواع ویزای ایران که شاملِ گردشگری، درمان، تجاری، کار، تحصیلی یا دانشجویی و وابستگان و خانواده می‌شود، افزود: درحال حاضر به دستور ستاد ملی کرونا برای اتباع خارجی فقط ویزای تجاری و درمان، پس از بررسی‌های بیشتر صادر می‌شود. تعداد ویزای دانشجویی هم خیلی کم است و موردی صادر می‌شود. در واقع فعلا برای صدور ویزا حکم کلی نمی‌توان داد، ویزای توریستی که عملا صادر نمی‌شود و سایر ویزاها نیز موردی و پس از بررسی‌های بیشتر صادر می‌شود.

فرشید کریمی، کارشناس و فعال گردشگری که مدیریت این وبینار را به عهده داشت، نیز با اشاره به سختگیری‌هایی که برای صدور ویزای درمان می‌شود، اظهار کرد: با توجه به محدودیت‌هایی که در صدور ویزا اعمال شد، در ابتدا بسیاری از اتباع کشورهای همسایه با ویزای سلامت وارد ایران می‌شدند که سوءاستفاده‌هایی هم از آن شد و متعاقبا سختگیری‌هایی در تایید مدارک اعمال شد.

او در ادامه این سوال را پرسید که آیا قرار است فرآیند صدور ویزای درمان کوتاه‌تر شود؟ که سالاریان، نماینده وزارت امور خارجه در استان اصفهان گفت: وزارت خارجه در این مورد رأسا تصمیم‌گیر نیست. در واقع، ما انتقال‌دهنده تصمیم‌های دستگاه‌های مربوطه هستیم. با توجه به وضعیت ویروس کرونا اگر کسی برای درمان به ایران مراجعه می‌کند حتما در ارتباط با او ملاحظات انتقال ویروس را درنظر دارند که چنین تصمیم می‌گیرند.

منبع:ایسنا

فرید جواهرزاده در گفت‌وگو با ایسنا به چالش‌های موجود بر سر راه اکوتوریسم کشور پرداخت و اظهار کرد: در اکوتوریسم چالش‌های متعدد و متنوعی وجود دارد که شامل چالش‌های اقتصادی، اجتماعی،  سیاسی و همچنین چالش‌های زیست‌محیطی می‌شود. اینها چالش‌هایی بر سر راه توسعه صنعت گردشگری استان به ویژه اکوتوریسم هستند.

وی ادامه داد: شاید بیشتر دست‌اندرکاران تمایل داشته باشند راجع به چالش‌های سیاسی صحبت شود، اما واقعیت این است که وقتی  چالش‌های توسعه اکوتوریسم در ایران را بررسی می‌کنیم در می‌یابیم با طیف وسیعی از چالش‌ها روبرو هستیم. شاید به گمان ما موضوعات سیاسی، ایدئولوژیک و یا موضوعات اجتماعی بسیار مهم باشند، اما به اعتقاد من مهمترین آنها مفهوم فرهنگی اکوتوریسم است؛ یعنی ما برای اینکه بخواهیم به موضوع چالش‌های اکوتوریسم ورود کنیم اول باید بحث فرهنگ رایج در کشور را مورد توجه قرار دهیم.

تراز گردشگری ایران منفی است

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران با اشاره به میزان توجه به بحث‌های فرهنگی در کشور خاطرنشان کرد: در ابتدا باید بدانیم که حوزه اکوتوریسم چه سهمی از فرهنگ دارد و پس از آن بررسی کنیم که زیرساخت‌های مشکلات کشور به ویژه در موضوعات گردشگری و اکوتوریسم چگونه به مباحث فرهنگی باز می‌گردد.

جواهرزاده ادامه داد: این نکته بسیار مهمی است که چرا مردم ایران برای رفتن به سفرهای خارج حاضرند هزینه‌های گزاف پرداخت کنند، اما برای سفرهای داخلی و کوتاه‌مدت این هزینه‌ها را انجام نمی‌دهند. کمتر می‌بینیم که فردی برای سفرهای خارجی چانه‌زنی کند، اما برای رفتن به یک سفر یک روزه به یک اقامتگاه بوم‌گردی در نزدیکی محل زندگی خود سعی می‌کند آن را با هزینه‌های حداقلی انجام دهد و آن را ارزان تمام کند؛ در این خصوص باید گفت که در نگاه گردشگری تفاوت‌های عمده‌ای وجود دارد.

وی عنوان کرد: زمانی که مردم ما به دیدنی‌ها و ارزش‌های طبیعت اطراف جامعه خود بهای کافی نمی‌دهند یا به گونه‌ای آن را نمی‌شناسند طبیعی است که حاضرند برای رفتن به نقاطی‌ که بسیار جلب توجه می‌کند و تبلیغات شگرفی برای آن صورت می‌گیرد هزینه‌های گزاف پرداخت کنند. تراز منفی درست است که یک معضل اقتصادی محسوب می‌شود، اما ریشه فرهنگی دارد و حداقل تفاوتش در همین نگاه فرهنگی است.

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران اضافه کرد: به عنوان مثال می‌توان به همین تورهای سافاری اشاره کرد که نوعی تفریح بیابان‌گردی یا کویرنوردی است با چشم‌اندازهای خاص طبیعی که نمونه بارز آن در دبی و کشور امارات دیده می‌شود. مدیران گردشگری آنجا تمام سعی و تلاش خود را دارند که آن صحرا را زیبا و رغبت‌انگیز جلوه دهند و مردم ما هم حاضرند با این تبلیغات هزینه‌های گزافی برای رفتن به آنجا بپردازند، این در حالی است که کویر لوت ایران با صحرایی زیبا، وسیع و کلوت‌های بی‌نظیر یکی از جاذبه‌های منحصر به‌فرد جهان محسوب می‌شود. اما کدام یک از ما حاضریم به ‌جای آن هزینه گزاف برای رفتن به بیابان دبی، پرداخت هزینه‌ای کمتر برای سفر به بیابان لوت خود داشته باشیم.

جواهرزاده گفت: در نهایت این تراز منفی گردشگری ایران است و گردشگرانی که به خارج سفر می‌کنند به لحاظ کمیت، درآمد و هزینه کرد تعدادشان بیشتر از تعداد گردشگرانی است که وارد کشور می‌‎شوند که این باز هم یک پدیده فرهنگی است؛ چراکه گردشگر ایرانی خارج را به ایران ترجیح می‌دهد. پس در ابتدا باید این تفکر را داشته باشیم که میزان گردشگر خروجی و داخلی خود را به تعادل برسانیم و این موضوع به تصحیح دیدگاه‌های رایج، فرهنگ‌سازی عمیق و برنامه‌ریزی نیاز دارد.

نقش جامعه میزبان در جذب گردشگر بسیار مهم است

وی با اشاره به جایگاه کنشگران این صنعت در توسعه اکوتوریسم تشریح کرد: کنشگران صنعت گردشگری سه گروه گردشگران یا همان بازدیدکننده‌ها از جمله جامعه محلی، دولت‌ها، دست‌اندرکاران یا پشتیبانان را شامل می‌شود، که یکی از ارکان مهم در همین چارچوب کنشگران، جوامع میزبان هستند.

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران افزود: باید بررسی کرد چه میزان جوامع میزبان ما از رشد اکوتوریسم و استفاده از فواید آن آگاهی دارند. اینکه ما صرفا جاذبه‌های طبیعی و یا فرهنگی داشته باشیم خود یک منبع جذب گردشگر است، اما اگر جامعه میزبان متحد و هماهنگی نداشته باشیم در اولین و دومین گام شکست خواهیم خورد؛ در نتیجه نقش جامعه میزبان به‌ مراتب مهمتر است.

جواهرزاده ادامه داد: آگاهی‌بخشی به جامعه میزبان  یک عنصر فرهنگی محسوب می‌شود، به این معنی که باید در ابتدا به جامعه میزبان آموزش دهیم که چگونه باید با گردشگر برخورد کنند، چگونه مهمان‌نوازی خود را ترویج دهند و چگونه از وجود گردشگر بهره‌مند شوند؛ چراکه باید برای قابلیت‌های فرهنگی ارزش‌گذاری شود و فکر و اندیشه مناسب وجود داشته باشد.

وی تصریح کرد: مشکلاتی که در حفاظت محیط‌زیست، احیا و مرمت بافت‌های تاریخی در روستاها وجود دارد ناشی از همین دیدگاه نامتناسب نسبت به جامعه محلی است، پس فرهنگ‌سازی در معرفی این موضوعات بسیار مهم است. جامعه کشور ما باید بتواند میزبان شایسته‌ای برای گردشگران خارجی و اکوتوریست‌ها باشد، البته یک مزیت ایرانیان همین است که قالبا انسان‌های مهمان‌نوازی هستند شاید این یکی از مهمترین ارکان در این قسمت باشد که حتی می‌تواند به برند گردشگری کشور ایران تبدیل شود.

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران اضافه کرد: این مهمان‌نوازی باید به یک ساختار کاملا متوازن تبدیل شود و برای این کار لازم است مردم آموزش‌های لازم را ببینند، در نهایت ما نیز باید بتوانیم سهم متناسبی  در ازای توسعه اکوتوریسم و گردشگری برای آن‌ها در نظر بگیریم.

عدم توسعه زیرساخت‌ها و ناهماهنگی در سرمایه‌گذاری‌ها از مهمترین چالش‌های اقتصادی حوزه گردشگری است

جواهرزاده همچنین در خصوص چالش‌های اقتصادی اظهار کرد: عدم توسعه زیر ساخت‌ها و عدم تناسب بین سرمایه‌گذاری و اتفاقاتی که باید در حوزه گردشگری رخ دهد از مهمترین چالش‌های اقتصادی به حساب می‌آیند. برای مثال به مسیرهای کوهنوردی در کشور مانند دماوند و یا هزار مسجد اشاره می‌کنم، چه میزان برای این مسیرها، نقشه‌ها، تابلوهای راهنما، بروشورها، پست‌های امدادرسانی، سیستم‌های هوایی مجاز و مسائلی از این قبیل کار شده و این کار در چه حدی بوده است.

وی ادامه داد: ما در حوزه اقامتی اکوتوریسم تقریبا مزیت قابل توجهی نداریم، به این معنی که برای اقامتگاه‌های اکوتوریستی کمپ، پناهگاه، چادرهای متناسب و تسهیلات پذیرایی، آب آشامیدنی و راهنما نیاز داریم، سوال اینجاست که تا امروز چه میزان روی این موارد کار شده است؟

مهمترین چالش اجتماعی، نبود یک فرهنگ نهادینه برای سفر دسته‌جمعی است

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران با اشاره به نداشتن یک فرهنگ نهادینه برای سفرهای دسته‌جمعی خاطرنشان کرد: ایرانیان نسبت به دیگر کشورهای دنیا کمتر سفر گروهی را تجربه می‌کنند و کمتر نیز علاقه دارند. برای مثال در کشور ژاپن ۹۰ درصد با تور و تنها ۱۰ درصد به صورت انفرادی سفر می‌کنند که کاملا برعکس ایران است.

جواهرزاده ادامه داد: بنابراین باید گفت که آگاهی‌بخشی در مورد فواید تورهای گروهی و دسته‌جمعی خود یک چالش اجتماعی است. اینکه جوامع میزبان ما نسبت به جوامع مهمان به نوعی خود را آماده کنند و برنامه‌ریزی کلان داشته باشند از موارد قابل توجه است، گفتنی است که ما در سطح کشور نیازمند طرح‌های جامع اکوتوریستی هستیم و باید بتوانیم از این موارد برای توسعه اکوتوریسم بیشترین استفاده را ببریم.

وی تشریح کرد: عدم وجود عدالت اجتماعی، مدیران متخصص، عدم درک ارزش واقعی منابع طبیعی کشور در نزد مردم و عدم رشد آگاهی جامعه به منظور بهره‌گیری از مناطق تحت مدیریت گردشگری از مواردی هستند که باید در بحث چالش‌های اجتماعی  به آنها توجه کرد. البته شنیدن صداهای مختلف و اثرگذار در فرآیندهای تصمیم‌گیری نیز یکی دیگر از چالش‌های اجتماعی کشور ماست.

در سفر به مناطق طبیعی باید یک نگاه توسعه پایدار وجود داشته باشد

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران در خصوص چالش‌های زیست‌محیطی ابراز کرد: در گردشگری مبتنی بر طبیعت که اصطلاحا به آن اکوتوریسم می‌گوییم آن چیزی که بیشتر شاهد هستیم، اثر سو و جبران‌ناپذیر بر پیکره محیط زیست کشور است. به عنوان مثال در مناطق ساحلی کشور و جنگل‌ها شاهد این نوع مسائل هستیم. آسیب‌های فراوانی که به جنگل‌ها وارد می‌شود، وجود آشغال و زباله در سواحل از جمله چالش‌های اساسی در محیط زیست هستند که من این موارد را ضربات مهلک بر پیکره محیط زیست می‌خوانم.

جواهرزاده ادامه داد: باید گفت روال عادی که در طبیعت وجود دارد معمولا توسط انسان مخدوش می‌شود که باید این تعارضات حذف شود. در حقیقت زمانی که در طبیعت قرار می‌گیریم  باید نگاه گردشگری پایدار را در آنجا شاهد باشیم و ماندگاری آنجا برای ما مهم باشد. گردشگری که به مقصدی وارد می‌شود باید تلاش کند تا علاوه بر استفاده از جاذبه‌های منطقه با رعایت نکات اکوتوریسمی موجب شود آن جاذبه دست‌نخورده برای نسل آینده باقی بماند.

علاقه، مهمترین دلیل برای بازدید و حفظ جاذبه‌های اکوتوریستی است

وی گفت: در نهایت برای دیدن جاذبه‌های اکوتوریستی حرف اول علاقه و اشتیاق است که خوشبختانه در میان ایرانی‌ها این علاقه هر روز درحال افزایش است. به این معنی که برای مشاهده مناطق طبیعی و حیات وحش این علایق روز به روز در حال افزایش است، اما به همان اندازه زیرساخت‌ها متناسب با آن رشد نمی‌کنند و فرهنگ لازم نیز ارتقا پیدا نمی‌کند؛ بنابراین چالش‌های پیش‌روی اکوتوریسم همچنان فراخ وگسترده‌تر در حال رشد است.

رئیس انجمن علمی طبیعت‌گردی ایران افزود: در نتیجه ما باید استراتژی‌ها برای توسعه گردشگری و اکوتوریسم در سطح کلان دولتی و همچنین سیاست‌های محیط زیستی را به شکل عالی در دستور کار قرار دهیم و امیدوارم با تغییر دولت جدید به این موضوعات ورود بهتری صورت گیرد.

باید بتوانیم از حمایت سازمان‌های بین‌المللی نهایت بهره را ببریم

جواهرزاده با معرفی سازمان بین المللی اکوتوریسم اضافه کرد: ازسال ۱۹۹۰ به بعد سازمان TIES یعنی انجمن بین‌المللی اکوتوریست اقدامات مناسبی برای رشد و توسعه اکوتوریسم صورت داد که تقریبا ۱۷۰ کشور و چند صد انجمن ملی و محلی عضو آن هستند و دامنه گسترده‌ای از همسوسازی اهداف اکوتوریستی در بین مردم یعنی جوامع محلی و اکوتوریسم پایدار و دولت‌ها و کنشگران به وجود آورده است. باید از طریق آموزش و حمایت این انجمن‌ها و تشکیلات بین‌المللی بتوانیم در جامعه خود از فرصت‌هایی که برای توسعه اکوتوریسم به وجود می‌آیند نتیجه بهتری بگیریم.

وی ادامه داد: یکی از معدود کشورهای دنیا هستیم که در آن تنوع جغرافیایی و وجود جاذبه‌های طبیعی زبانزد عام و خاص است. در برخی از نهادهای برنامه‌ریزی گردشگری بین‌المللی، کشور ما را جزو چند کشور اول دنیا از نقطه نظر توسعه اکوتوریسم ارزیابی می‌کنند. ما این توانایی را داریم که در یک روز گردشگر را با ۴ فصل سال در کشور خود مواجهه کنیم. باید در کنار این تنوع اقلیمی و این ظرفیت گسترده که همیشه می‌تواند میلیون‌ها گردشگر را به خود جلب کند یک عزم ملی وجود داشته باشد تا بتوان ایران را به یک قطب و مقصد برتر اکوتوریستی و گردشگری تبدیل کرد.

منبع:ایسنا