موزه جواهرات ملی ایران

موزه جواهرات ملی که به آن “خزانه جواهرات ملی” نیز می گویند،  مجموعه‌ای از گرانبهاترين و کمیاب ترین جواهرات جهان را در خود جای داده است. این گنجینه ی منحصر به فرد که طی قرون متمادی جمع آوری و نگه داری شده است، شامل صدها قطعه جواهر کمیاب، سنگ های قیمتی نادر و دیگر اشیای گران بها می باشد و درحال حاضر در زیرزمین بانک مرکزی ایران در خیابان فردوسی تهران، تحت شدید ترین تدابیر امنیتی نگه داری می شود.

تاریخچه موزه جواهرات ملی

آغاز شکل گیری و پیدایش این مجموعه نفیس را می توان از دوران صفویه به بعد دانست. در این دوران شاهان صفوی با ارسال سفرا و کارشناسان به کشورهای دیگر نظیر هند، عثمانی، فرانسه و ایتالیا، اقدام به خرید و جمع آوری جواهرات و  اشیا گرانبها نمودند و آنها را به اصفهان، پايتخت خود منتقل کردند.

با حمله محمود افغان به ایران در زمان سلطنت شاه سلطان حسین و سقوط حکومت، این گنجینه ی با ارزش توسط مهاجمان افغانی به تاراج رفت و هریک از سرداران و اُمرای محمود بخشی از این گنجینه را غارت کردند و با خود به افغانستان بردند. بعد از آن شاه طهماسب دوم با همراهی نادر قلی (نادر شاه افشار)، اصفهان را از چنگ افغان ها خارج کردند و موفق شدند، بخشی از جواهرات را به دست آورند.

نادر شاه همچنین توانست بخشی از جواهرات را که به افغانستان فرستاده شده بود، دوباره به کشور بازگرداند. اما بخش اعظم این جواهرات به هندوستان منتقل شده بود. نادر در ابتدا نامه‌های متعددی را برای پادشاه هندوستان فرستاد، اما چون محمد شاه، پادشاه هند، از پس دادن جواهرات خودداری کرده بود، نادر به قصد بازپسگیری این گنجینه، به هندوستان لشکرکشی کرد. این لشکرکشی سبب شد تا پادشاه هند هدایا و جواهرات زیادی را به نادر شاه اهدا کند. اما متاسفانه بخشی از این جواهرات و گنجینه در مسیر بازگشت به ایران از میان رفت و هرگز به ایران نرسید. نادر پس از بازگشت به ایران، بخش اعظم جواهرات و غنائم باقی مانده را به حکام، امرا و شاهان کشورهای اطراف ایران  هدیه داد. وی همچنين مقداری از این  گنجینه ی ارزشمند را به آستان حضرت امام رضا (ع) تقديم کرد و مقداری را نيز ميان سپاهیان خود تقسيم نمود.

پس از قتل نادر یکی از سرداران وی به نام احمد بیگ افغان ابدالی، جواهرات خزانه ی نادر را غارت نمود و بخشی از این جواهرات دوباره از ایران خارج شدند. یکی از این جواهرات با ارزش، الماس معروف “کوه نور” بود که از کشور خارج شد و هرگز به ایران بازنگشت. الماس کوه نور در ادامه به دست حکام هندی افتاد و در نهایت کمپانی هند شرقی توانست این گوهر گرانبها را به چنگ آورد و آن را به ملکه ويکتوريا اهدا کرد.

تا پایان حکومت افشاریان و زندیان باقيمانده این گنجینه ی ارزشمند چندان تغییر نیافت. با به قدرت رسیدن قاجاریان،  جواهرات دوباره گردآوری شدند و از آنها در ساخت تخت نادری، شمشیر جهان گشای نادری، کلاه مروارید دوزی شده، تاج کیانی، تخت طاووس، کمربند زرین و کره جواهرنشان استفاده شد. با روی کار آمدن رضا شاه پهلوی، جواهرات سلطنتی که در دوران قاجار در کاخ گلستان نگهداری می شدند، به زیرزمین کاخ مرمر انتقال یافتند و در نهایت در سال ۱۳۱۶ و پس از تکمیل ساختمان بانک ملی ایران قسمت عمده این جواهرات به موزه جواهرات ملی منتقل و پشتوانه اسکناس گردید.

شاخص ترین آثار موزه

موزه جواهرات ملی

علاوه بر  صدها قطعه جواهر کمیاب و سنگ های قیمتی نادر که در این موزه به نمایش گذاشته شده اند، اشیای دیگری نیز در این مجموعه وجود دارند که از لحاظ هنری و تاريخی نیز منحصر به فرد بوده و مشابه آنها را در هیچ جای دیگر نمی توان یافت. برخی از این اشیا عبارتند از الماس دریای نور، کره جواهرنشان، تاج کیانی، تاج پهلوی، نیم تاج نورالعین، تخت نادری و تخت طاووس.

موزه جواهرات ملی

جالب است بدانید ارزش این مجموعه به قدری بالا است که زبده‌ترين کارشناسان و ارزيابان جهان هم نتوانسته‌اند قیمتی بر روی این آثار بگذارند.

آدرس: تهران، میدان امام خمینی، خيابان فردوسی، نرسیده به چهارراه استانبول، ساختمان بانک مرکزی جمهوری اسلامی ايران

ساعات و روزهای بازدید: از شنبه تا سه شنبه از ساعت 14 الی 16:30

.

مجموعه تفریحی ورزشی توچال

مجموعه تفریحی ورزشی توچال که نام خود را از قله ای به همین نام گرفته است، در ارتفاعات شمال شهر تهران قرار دارد و یکی از پرطرفدارترین جاذبه های گردشگری این شهر می باشد. این مجموعه به لطف ارائه ی بهترین خدمات ورزشی و تفریحی نظیر تله کابین، پیست اسکی، سورتمه، تله سیژ، باشگاه تنیس، باشگاه بیلیارد، باشگاه تیراندازی، رستوران ها و کافه های متعدد و … توانسته است جایگاه ویژه ای در میان اهالی ورزش و طبیعت دوستان پیدا کند.

معرفی قله توچال

توچال یکی از قلل مرتفع البرز مرکزی است که ارتفاع آن 3962 متر از سطح دریا می باشد. نزدیکی به پایتخت، دسترسی نسبتا آسان، وجود مسیرهای مخصوص پیاده روی و کوهنوردی و امکاناتی نظیر تله کابین، پیست اسکی، تله سیژ، هتل و … این قله را به یکی از گردش پذیر ترین مناطق پایتخت تبدیل کرده است. دامنه ی جنوبی توچال در مجاورت شهر تهران و قلّه ی آن نیز مشرف به این شهر می باشد.

تفریحات مجموعه تفریحی ورزشی توچال

  • جاده سلامتی

مجموعه تفریحی ورزشی توچال

جاده سلامتی از پارکینگ ورودی توچال آغاز می شود و به بام تهران منتهی می گردد. پارکینگ ورودی توچال در انتهای منطقه ی مسکونی ولنجک قرار دارد و تا بام تهران دو کیلومتر فاصله دارد. این مسیر دو کیلومتری که به آن جاده ی تله کابین نیز می گویند، مسیری آسفالت با شیبی ملایم است و از این رو مناسب برای پیاده روی می باشد. جاذبه ‌هایی نظیر غار، چشمه، بوستان، رستوران و امکانات تفریحی همچون زیپ لاین، صخره ‌نوردی، اتاق فرار و باشگاه بیلیارد در میانه ی مسیر جاده سلامتی قرار دارند.

  • بام تهران

مجموعه تفریحی ورزشی توچال

لذت مشاهده ی پایتخت از ارتفاعات توچال تجربه ای به یادماندنی است که خاطره ی آن تا مدت ها در ذهن باقی می ماند. بام تهران در انتهای جاده سلامتی توچال واقع شده است و به لطف وجود رستوران ها و کافه های متعدد به پاتوق جوانان و خانواده ها تبدیل شده است. ایستگاه اول تله کابین توچال در بام تهران در ارتفاع 1900 متری از سطح دریا قرار دارد و  بعد از رسیدن به بام تهران می ‌توانید از امکانات تفریحی و ورزشی این مجموعه  استفاده کنید. در ادامه مهمترین آنها را به اختصار معرفی خواهیم کرد:

  • سورتمه توچال

سورتمه توچال به طول ۱۴۲۰ متر یکی از طولانی ‌ترین پیست ‌های سورتمه در ایران است که در بام تهران واقع شده است. ظرفیت این سورتمه ۲۵۰ نفر در ساعت می باشد و با همکاری شرکت آلمانی ویگاند که یکی از معتبرترین شرکت‌ های فعال در این حوزه است، ساخته شده است.

  • باشگاه تیراندازی توچال

این باشگاه پاتوق علاقه مندان به رشته‌های ورزشی تیراندازی با کمان، تفنگ و تپانچه بادی می باشد. باشگاه تیراندازی توچال این امکان را در اختیار شما قرار می دهد تا به صورت حرفه ای تحت نظر برترین مربیان این رشته و یا به صورت تفریحی و آماتور تواناییی خود را در تیراندازی امتحان کنید.  امکانات تفریحی ورزشی دیگری مثل میز پینگ پنگ، فوتبال دستی و میز ایر هاکی نیز در این باشگاه فراهم شده است.

  • تله کابین توچال

تله کابین را می توان محبوب ترین جاذبه ی توچال دانست که لذت مشاهده ی شهر تهران و ارتفاعات شمالی آن را در اختیار علاقه مندان قرار می دهد. تله ‌کابین توچال از سه خط اصلی تشکیل شده است که از ایستگاه اول واقع در ارتفاع 1900 متری (بام تهران) به ایستگاه ‌های دوم، پنجم و هفتم (قله) منتهی می‌ شود. ایستگاه دوم تله کابین در ارتفاع تقریبی 2400 متری، ایستگاه پنجم در ارتفاع تقریبی 3000 متری و ایستگاه هفتم در ارتفاع 3680 متری  واقع شده اند. چندین رستوران و کافه در ایستگاه های دوم و پنجم پذیرای گردشگران می باشند و ایستگاه هفتم که ایستگاه آخر تله کابین است، شامل پیست اسکی و هتل توچال می باشد. طول مسیر رفت و برگشت تله ‌کابین توچال ۱۵ کیلومتر است و از این رو یکی از طولانی ‌ترین خطوط کابلراه در دنیا به شمار می رود. ظرفیت هر کابین 6 نفر است و رفت و برگشت تله‌کابین در حدود 80 دقیقه به طول می انجامد.

مجموعه تفریحی ورزشی توچال

هزینه (1400):

تله‌کابین ۱ به ۲ (رفت و برگشت): 35000 تومان

تله‌کابین ۱ به ۵ (رفت و برگشت): 65000 تومان

تله‌کابین ۱ به 7 (رفت و برگشت): 95000 تومان

  • تله سیژ توچال

تله سیژ وسیله ای شبیه به تله کابینِ بدون اتاقک است که از یک نیمکت ساده و حفاظ میله ای تشکیل شده است و حداکثر سه نفر ظرفیت دارد. توچال دارای سه خط تله ‌سیژ است. خط یک تله سیژ از بام تهران آغاز می شود و به مقصد چشمه منتهی می گردد. دو خط دیگر در ایستگاه هفتم تله‌ کابین و روی قله توچال قرار دارند که بالا و پایین پیست اسکی را به هم متصل می‌ سازند.

مجموعه تفریحی ورزشی توچال

مهمانان پس از پیاده شدن از تله ‌کابین در ایستگاه هفتم می ‌توانند با استفاده از تله ‌سیژ به سمت هتل حرکت کنند. استفاده از خطوط تله‌سیژ ایستگاه ۷ رایگان است.

  • پیست اسکی توچال

پیست اسکی توچال در ایستگاه هفتم تله کابین قرار دارد و نزدیک ‌ترین پیست به پایتخت در دنیا می باشد. این پیست از ۵ پیست اسکی بین‌ المللی با کاربری تفریحی، آموزشی و سرعت تشکیل شده است. علاوه بر آن علاقه مندان می توانند در مدرسه اسکی توچال در دو رشته آلپاین و اسنوبرد به یادگیری این ورزش مفرح زمستانی بپردازند.

درکه

درکه به معنی دره کوچک یکی از مسیر های پیاده روی و کوهنوردی محبوب و معروف در میان پایتخت نشینان است  که در امتداد رودخانه ‌ای به همین نام در شمال غرب تهران واقع شده است. این تفرجگاه دلپذیر یکی از ییلاقات قدیمی و زیبای شمیرانات محسوب می شود و پاتوق کوهنوردانی است که قصد عزیمت به  جنگل کارا و پناهگاه پلنگ چال را دارند. بهار و تابستان های درکه بسیار خنک و دلپذیر می باشد و از قدیم مأمن مردمانی بوده است که برای فرار از گرمای هوا به این منطقه می آمدند و بسیاری از بزرگان و درباریان تابستان های خود را در این ناحیه سپری می کردند. به طور کلی مسیر پیاده رویِ درکه را می توان در کوچه باغ های قدیمی با دیوارهای کاهگلی، درختان سرسبز و سر به فلک کشیده، صدای گوش نواز رودخانه درکه، غرفه های رنگارنگ فروش تنقلات و سوغاتی و رستوران های سنتی خلاصه کرد.

جاذبه های درکه

امامزاده سید محمد والی

درکه

امام‌زاده سید محمد والی از نوادگان امام سجاد (ع) می باشد و گفته می شود ایشان از نخستین افرادی بودند که در درکه ساکن شدند و به آبادانی این منطقه اهتمام ورزیدند. بقعه ی ایشان در ابتدای مسیر قرار دارد و دسترسی به آن راحت است.

جنگل کارا

مسیر ورود به جنگل کارا در مسیر اصلی دره درکه به سمت پلنگ چال قرار دارد. برای دسترسی به این جنگل که اوج زیبایی آن در فصل پاییز نمودار می شود و با پهنه ی وسیعی از برگ های زرد و نارنجی مفروش می شود، کافی است بعد از رسیدن به سفره خانه کارا مسیر خود را به سمت غرب کج کنید و پس از حدود نیم ساعت پیاده روی به این جنگل نسبتا بکر و زیبا خواهید رسید.

قله چین کلاغ

قله ی کلاغ چین در ادامه مسیر جنگل کارا قرار دارد و برای دسترسی به آن بهتر است به وسایل کوهنوردی مجهز بود و از راهنما استفاده کرد. این قله یکی از قله‌های البرز جنوبی است و ارتفاع آن 2820 متر می باشد. آبشار دره دیوانه، غار دو سنگ، دره بهشت و رودخانه فرحزاد از دیدنی های این ناحیه هستند و وجود پوشش گیاهی متنوع و برخی گونه های حیوانی نظیر روباه، خرگوش وحشی، عقاب، قرقی، کبک و جوجه تیغی بر جذابیت این منطقه افزوده اند.

قله و پناهگاه پلنگ چال

درکه

قله ی پلنگ ‌چال یکی از قله ‌های شمال شهر تهران و رشته كوه البرز است و پناهگاه‌ پلنگ ‌چال در مسیر صعود به این قله قرار دارد. پناهگاه پلنگ ‌چال در ارتفاع ۲۴۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد و خوابگاهی با ظرفیت ۷۰ نفر در آن ساخته شد است که میزبان کوهنوردانی است که قصد صعود به ارتفاعات بالاتر و قله توچال را دارند.  فاصله امام زاده والی تا پناهگاه پلنگ چال در حدود 8 کیلومتر می باشد و با حدود دو تا سه ساعت پیاده ‌روی می توان به این پناهگاه رسید.

بهترین فصل درکه

بهترین فصل عزیمت به درکه اواخر بهار و فصل تابستان می باشد؛ در این زمان هوایِ خنک و دلچسبِ این ناحیه جسم و جان شما را نوازش می کند و خستگی های زندگی روزمره را از شما می زداید. پاییز و زمستان های درکه بسیار سرد و گاهی یخبندان است و اگر قصد دارید در این فصول به درکه و ارتفاعات بالاتر بروید، تجهیزات مناسب کوهنوردی را همراه خود داشته باشید.

آدرس: تهران، بزرگراه شهید چمران، خیابان یمن، خیابان رشید الدین فضل الله، خیابان داوودیان، درکه

 

 

محله دربند

محله دربند با آب و هوای دلپذیر و پاکیزه، مناظر سرسبز، جویبار های روان و اغذیه فروشی های رنگارنگ و هوس انگیز سال هاست که با آغوشی باز پذیرای پایتخت نشینانِ خسته از زندگی شهری و گردشگران داخلی و خارجی می باشد. در این منطقه ی خوش آب و هوا خبری از دود و ترافیک و آلودگی های شهری نیست و تنها صدای شرشر آب، بوی خوراکی های خوشمزه و مناظر چشم نواز در انتظار شما می باشند.

معرفی 

محله دربند یکی از محله های قدیمی تهران است. این محله در شمال شهر تهران و در فاصله ی کمی از مجموعه سعدآباد واقع شده است. دربند پیشتر دهکده ای ییلاقی بوده است. محله دربند در ارتفاع  1700 متری از سطح دریا واقع شده است و مسیر اصلی جهت صعود به کوه ‌های البرز مرکزی به ویژه قله توچال می باشد.

محله دربند

وجود مسیرهای سنگ فرش شده برای پیاده روی، کافه ها و رستوران های متعدد، غرفه های رنگارنگ فروش تنقلات نظیر لواشک، ترشک، باقالی و بلال در سراسر مسیر و جاذبه های دیگری نظیر تله سیژ دربند، این مکان را به تفرجگاه شماره ی یک تهرانی ها و انتخاب نخست بسیاری از گردشگران داخلی و خارجی بدل ساخته است. به گونه ای که گفته می شود محله دربند نخستین گزینه ی شهروندان تهرانی برای پذیرایی از میهمان خارجی و شهرستانی است و پس از آن فشم، لواسان، درکه و فرحزاد قرار دارند. به طور خلاصه می توان گفت دربند محلی برای آسایش روان و جسم می باشد.

پیشینه ی دربند

دربند را شاید بتوان یکی از قدیمی ترین “استریت فود” (خیابان غذا) های تهران دانست که به لطف وجود اغذیه فروشی های متعدد بین گردشگران محبوبیت بسیار دارد.

محله دربند

دربند روستایی با قدمت بیش از دویست سال است که از همان روزگاران گذشته به لطف وجود طبیعت زیبا و آب و هوای مطبوع مورد توجه بسیاری از ثروتمندان و بزرگان قرار گرفت و برخی از شاهزادگان قاجاری نظیر شاهزاده الله‌وردی‌ میرزا و ابوالملوک کیومرث‌ میرزا، این دهکده را برای سکونت خود برگزیدند. در زمان پهلوی اول به فرمان رضاشاه در زمین‌های این منطقه مهمانخانه و چندین ویلا ساخته شد و بدین ترتیب پای گردشگران داخلی و خارجی به  این منطقه باز شد.

دیدنی ها و تفریحات دربند

شروع گشت و گذار در منطقه ی دربند تهران از میدان سربند آغاز می شود. این میدان  از شمال به منطقه دربند و از جنوب به کاخ موزه سعدآباد منتهی می شود و به لطف وجود تندیس کوهنورد به راحتی قابل شناسایی می باشد. این مجسمه ی سه متری در سال 1341 توسط رضا لعل ریاحی، پیکر ‌تراش و نقاش ایرانی ساخته شد و برای ساخت آن “گروهبان امیر شاه قدمی”، مربی کوهنوردی و اسکی، به عنوان مدل معرفی شد. یکی از دلایل انتخاب ایشان به عنوان مدل به سبب آن بود که گروهبان شاه قدمی در سال ۱۳۴۰ در عملیات مربوط به نجات سرنشینان هواپیمای آمریکایی سقوط کرده در قله زردکوه بختیاری در سرمای ۳۰ درجه زیر صفر موفق به نجات سرنشینان هواپیما گشت و از رئیس‌جمهور وقت آمریکا (جان اف کندی) مدال لیاقت دریافت کرد. امروزه این تندیس زیبا به نمادی از کوهنوری و استقامت بدل گشته است و خوش آمد گوی کوهنوردان و طبیعت دوستان می باشد.

تله سیژ دربند یکی دیگر از تفریحات مورد علاقه ی گردشگران است که در کنار پیاده روی و کوه نوردی محبوبیت بسیار دارد. تله سیژ یا تله سی یژ وسیله ای شبیه به تله کابینِ بدون اتاقک است که از یک نیمکت ساده و حفاظ میله ای تشکیل شده است. تله سیژ دربند تنها دو نفر ظرفیت دارد و مسیر ۶۰۰ متری آن از میدان دربند شروع می ‌شود و تا ارتفاعات کوه ادامه می‌یابد. در طول این مسیر که تا ارتفاع 60 متری بالا می رود، چشم انداز زیبایی از تهران و کوه های اطراف را پیش روی خود خواهید دید.

ساعات کاری تله سیژ دربند: هر روز از 7 الی 23

هزینه بلیت رفت و برگشت: 45 هزار تومان (اردیبهشت 1400)

آدرس محله دربند: میدان تجریش، خیابان دربند، میدان سربند

موزه ملی

موزه ملی ایران بزرگ‌ترین، قدیمی‌ترین و غنی‌ترین موزه در کشور است که بازدید از آن همچون سفری در دل تاریخ، ما را با سرگذشت ایران زمین از دوران پارینه سنگی تا دوران معاصر آشنا می سازد و بار دیگر غنای فرهنگی، تاریخی، هنری و نبوغ ایرانی را به ما یادآور می شود. موزه ملی که از آن به عنوان “موزه مادر” نیز یاد می شود، از دو ساختمان مجزا به نام‌های موزه ایران باستان و موزه باستان شناسی و هنر اسلامی ایران، تشکیل شده است و سیصد هزار شی تاریخی متعلق به دوران‌های مختلف در این دو موزه به نمایش گذاشته شده اند.

موزه ایران باستان

موزه ی ایران باستان در بخش غربیِ میدان مشق تهران در خیابان سی تیر قرار گرفته است و به لطف ساختمانی با آجرهای اخرایی و سردر ورودی که به سبک نمای ایوان کسری ساخته شده است، به راحتی قابل شناسایی می باشد. این عمارت با شکوه که نمایانگر معماری عصر ساسانی است به دستور رضا شاه، توسط معمار فرانسوی آندره گُدار با الهام از طاق کسرا طراحی شد و دو معمار ایرانی اجرای آن را به عهده گرفتند. ساختمان این موزه در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۵ با شماره ثبت ۱۷۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

موزه ملی

موزه ایران باستان در دو طبقه از دو بخش ”پیش ‌از تاریخ ایران” و “موزه دوران تاریخی” تشکیل شده است و شامل اشیایی از دوران پارینه ‌سنگی قدیم تا پایان دوران ساسانی می باشد.

طبقه اول: پیش ‌از تاریخ ایران

در بخش پیش ‌از تاریخ ایران آثاری از دوران پارینه ‌سنگی قدیم تا اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد (یعنی از کهن‌ترین دوران تا پیش از ابداع نگارش) در 7 تالار در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفته‌ اند.

دندان آسیای کوچک متعلق به کودکی نُه ساله، مربوط به ۲۰ تا ۲۵ هزار سال پیش، ابزارهای ساخته شده از سنگ چخماق، ابزارهای بُرنده برای شکار و کندن پوست حیوانات، تزئینات ساخته شده از صدف،  ظروف سنگی و سفالی متعدد، پیکرک‌های گلی انسان و حیوان و ماکت سفالی خانه های باستانی  از اشیای به نمایش در آمده در این بخش هستند.

طبقه همکف: موزه دوران تاریخی

در موزه دوران تاریخی نیز آثاری از اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد تا پایان دوران ساسانی در 7 تالار به نمایش گذاشته شده است. در این بخش از موزه بازدیدکنندگان با شکل گیری حکومت های اولیه و جوامع شهرنشین و آثار به جای مانده متعلق به دوران هخامنشیان، سلوکیان، اشکانیان و ساسانیان آشنا می شوند.

کاسه پایه دار با نقش بز کوهی مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد، پیکره سفالی گاو (1250 سال پیش از میلاد)، کهن‌ترین انیمیشن جهان روی سفالی از شهر سوخته، نیم تنه سنگی داریوش اول، بخشی از دیوار تخت جمشید، سردیس آتوسا،  چهره مفرغی یک سردار سلوکی، پیکره مفرغی زئوس خدای یونانی، سنگ نوشتة یونانی معبد لائودیسه، سکة نقره ای فرهاد پنجم اشکانی، ظرف نقره ای زراندود ساسانی و سر مرد نمکی معدن زنجان از مهمترین و دیدنی ترین اشیای به نمایش درآمده در این موزه هستند.

موزه باستان شناسی و هنر اسلامی ایران

موزه ملی

ساختمان موزه باستان ‌شناسی و هنر اسلامی ایران که به اختصار به آن موزه دوران اسلامی نیز می گویند، با الهام از کاخ ساسانی بیشابور، به صورت چلیپایی هشت‌ ضلعی، با مساحتی حدود ۴۰۰۰ متر مربع در سه طبقه ساخته شده است و در سال ۱۳۷۵ افتتاح گردید. طبقه همکف این بنا به سالن اجتماعات و سالن نمایشگاه ‌های موقت اختصاص دارد و آثار موزه در طبقات اول و دوم بر اساس زمان ‌بندی تاریخی به نمایش گذاشته شده است. در واقع بازدید از موزه از طبقه دوم آغاز و به طبقه اول ختم می‌شود.

طبقه دوم: تالارهای صدر اسلام، سلجوقی و ایلخانی

مهمترین آثار به نمایش در آمده در این طبقه عبارتند از: قرآن کریم به خط کوفی بر پوست آهو، آثار سفالی نیشاپور و کاشان، پارچه ابریشمی، اسطرلاب برنجی نقره کوب، محراب گچبری مسجد جامع اشترجان اصفهان، گچبری‌ها و آجرکاری‌های دوره سلجوقیان، محراب‌های عظیم ایلخانیان، ظروف زرین فام و  نسخ خطی چون کتاب مسالک و ممالک و پنج گنج نظامی.

طبقه اول: تالارهای قرآن، تیموری، صفویه، افشار، زند و قاجار

قرآن کریم متعلق به سدة 8 ﻫ ق، جامة فتح متعلق به شاه عباس، گوشوارة زرین میناکاری و مرصع مربوط به سدة 13 ﻫ ق، مجسمة طاووس فولادی طلاکوب مربوط به سدة 13 ﻫ ق از شاخص ترین اشیای به نمایش در آمده در طبقه ی نخست موزه ی دوران اسلامی هستند.

آدرس موزه ملی: تهران، خیابان امام خمینی، نبش خیابان سی تیر، خیابان پروفسور رولن، پلاک 1  

بهای بلیط مجموعه موزه ملی ایران: ایرانی 10 هزار تومان- غیر ایرانی 100 هزار تومان

ساعات بازدید:‌ بهار و تابستان همه روزه از ساعت ۹ تا ۱۹- پاییز و زمستان همه روزه از ساعت ۸:۳۰ تا ۱۷

 

 

 

موزه آبگینه و سفالینه های ایران

موزه آبگینه و سفالینه ‌های ایران ، اولین و تنها موزه تخصصی شیشه و سفال در ایران است که در یک عمارت باشکوه قاجاری در میان باغی وسیع در خیابان سی تیر تهران واقع شده است و ارزشمند ترین و زیبا ترین آثار شیشه ای و سفالی مربوط به پیش از اسلام و دوران اسلامی را در خود جای داده است. قدیمی ترین آثار شیشه ای مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد، آثار مربوط به دوره ‌های پیش از اختراع خط و کهن ‌ترین پیکره ی سفالی مربوط به هزاره ششم پیش از میلاد تنها بخشی از دیدنی های این گنجینه ی ارزشمند هستند. ساختمان موزه در اردیبهشت 1377 به شماره 2014 در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردید.

پیشینه تاریخی عمارت

پیش از پرداختن به آثار موزه لازم است در ابتدا با عمارت باشکوه و زیبایی که موزه را در خود جای داده است، آشنا شویم. ساختمان موزه در دهه ۱۲۹۰ شمسی به دستور احمد قوام ملقب به قوام ‌السلطنه (نخست ‌وزیر در دوران احمدشاه قاجار و دوران پهلوی) احداث گردید و تا سال 1330 به عنوان خانه و دفتر کار وی مورد استفاده قرار می گرفت. بعد از آن این خانه به دولت مصر فروخته شد و از سال 1332 تا 1339 شمسی در اختیار سفارت مصر قرار گرفت. بعد از تیره شدن روابط ایران و مصر در دوران جمال عبدالناصر، این عمارت برای مدت کوتاهی در اختیار سفارت افغانستان قرار گرفت و بعد از آن نیز به بانک بازرگانی ایران فروخته شد. سرانجام این عمارت قاجاری در سال 1355 به منظور تأسیس موزه تخصصی سفال و شیشه از بانک بازرگانی خریداری شد به وزارت فرهنگ و هنر سابق واگذار گردید.

معماری ساختمان موزه آبگینه و سفالینه ‌های ایران

 عمارت هشت ضلعی قوام در زمینی به مساحت 1040 متر مربع در میان باغی به وسعت 7000 متر مربع واقع شده است. این عمارت قاجاری از سه طبقه (زیرزمین، همکف و طبقه اول) تشکیل شده است و تلفیقی از معماری ایرانی- اروپایی را در آن شاهد هستیم. بارزترین تزیینات نمای ساختمان شامل نقش برجسته های آجری یادآور دوران سلجوقی و ایوان و ستون  های مربوط به اواخر قاجار و اوایل پهلوی می باشد. در این عمارت نیز همچون بسیاری دیگر از خانه های تاریخی، هنرِ آینه کاری، کاشی کاری، گچ بری مینا و منبت کاری به کار رفته است و ترکیب آن با برخی از اِلمان های معماری اروپایی نظیر پلکان چوبی نعلی شکل درون عمارت، که برگرفته از ساختمان‌ های روسی قرن هجدهم و نوزدهم میلادی است، تصویری نو و بدیع از معماری را ایجاد کرده است.

موزه آبگینه و سفالینه های ایران

پروژه تغییر کاربری ساختمان قوام و تبدیل آن به موزه آبگینه و سفالینه‌ های ایران به معمار و مهندس مشهور اتریشی، هانس هولاین (Hans Hollein) ، سپرده شد. او با الهام از شاخص‌ های معماری ایرانِ قبل و بعد از اسلام همچون کاخ تچر، ستون های تخت جمشید، قوس‌های صفوی و کعبه زرتشت، ویترین ها و تالارهای موزه را طراحی کرد و با این کار جانی تازه در روح این عمارت تاریخی دمید.

دیدنی های موزه آبگینه و سفالینه های ایران

در طبقه ی همکف موزه اشیای تاریخی از دوران پیش از تاریخ تا قبل از اسلام در سه تالار (تالار سمعی و بصری، مینا و بلور) به نمایش گذاشته شده است؛

تالار سمعی و بصری

بازدیدکنندگان در این تالار نمایی از یک گورِ پیش از تاریخ را مشاهده خواهند کرد که اسکلتی از دوران پیش از تاریخ به همراه وسایل و زیور‌آلات دفن شده به همراه متوفی به صورت نمادین به نمایش گذاشته شده است.

تالار مینا

برای طراحی ویترین‌های این تالار از معماری دوره هخامنشیان در تخت جمشید الهام گرفته شده است و قدیمی‌ترین آثار شیشه‌ای و سفالین موزه در آن به نمایش گذاشته شده است. قدیمی‌ترین آثار شیشه‌ای این تالار، متعلق به اوایل هزاره‌ دوم قبل از میلاد است که شامل میله‌های شیشه‌ای به دست‌آمده از چغازنبیل می‌باشد. بخش دیگر این تالار شامل سفالینه‌های اولیه مربوط به تمدن ‌های مختلف است.

تالار بلور

موزه آبگینه و سفالینه های ایران

این تالار به دلیل نمایش اشیا شیشه‌ای به این اسم نام‌گذاری شده است و با ویترین‌هایی که برگرفته از معماری ستون‌های تخت جمشید و نقش رستم در شیراز است، خود‌‌نمایی می‌کند.

طبقه اولِ موزه به نمایش اشیا مربوط به دوران اسلامی تا دوران معاصر اختصاص یافته است و از تالارهای صدف، زرین‌فام و لاجورد تشکیل شده است.

تالار صدف

سفال های دارای نقش و نگار و آثار شیشه ای تزئینی برخی از اشیای به نمایش درآمده در این تالار هستند. دلیل نام‌ گذاری این تالار دکوراسیون صدفی شکل آن است و شامل اشیای سفالین و شیشه ای دوران اسلامی می باشد.

موزه آبگینه و سفالینه های ایران

تالار زرین‌فام

در این تالار همانگونه که از نامش پیداست آثاری با تزئینات طلا که جزء ظروف اشرافی محسوب می‌شده ‌اند به نمایش گذاشته شده اند و بیشتر آن ها مربوط به دوران سلجوقی می باشند.

تالار لاجورد

این تالار به دو بخش لاجورد 1 و 2 تقسیم شده است. ویترین های این تالار از فرم خیمه ‌های مغولی و برج‌ مقبره‌های آن دوران الهام گرفته شده ‌است. همچنین اشیای این دو بخش شامل آثار سفالین و شیشه ‌ای مربوط به دوران تیموری و ایلخانی تا دوران صفوی و قاجار می ‌باشد.

سایر بخش‌های موزه آبگینه

حوضخانه با کاشی کاری های منحصر به فرد مربوط به اواخر دوره قاجار که در زیر طبقه ی همکف قرار دارد، کتابخانه مشتمل بر 4000 جلد کتاب تخصصی در زمینه هنر، تاریخ، معماری و صنایع دستی واقع در قسمت شمال غربی حیاط موزه و ساختمان آموزش واقع در ضلع شمالی حیاط موزه که به برگزاری کلاس ‌های آموزشی اختصاص دارد، از دیگر بخش های موزه می باشند.

آدرس: خیابان امام خمینی، خیابان سی تیر، نرسیده به خیابان جمهوری، پلاک 59

ساعات بازدید: نیمه اول سال: 9 الی 19 – نیمه دوم: 8 الی 17

 

مصلای امام خمینی (ره)

مصلای امام خمینی (ره) مکانی برای برگزاری مراسم های عبادی، سیاسی، اجتماعی و انجام فعالیت ها و برنامه های فرهنگی و مذهبی می باشد.

ایده اولیه ساخت مصلای امام خمینی به سال ۱۳۶۱ باز می گردد؛ در آن زمان مسئولان شهر تهران تصمیم گرفتند مصلایی بزرگ در تهران احداث کنند تا پاسخگوی جمعیت در حال افزایش پایتخت باشد. برای اجرای این پروژه چندین محل نظیر زمین ‌های شمال میدان آزادی، بوستان لاله، پادگان ولیعصر و پادگان حر در نظر گرفته شد، اما هرکدام بنا به دلایلی همچون عدم دسترسی مناسب، مرکزیت نداشتن و عدم گنجایش کافی از لیست حذف شدند. در نهایت پس از بررسی های متعدد، محدوده اراضی عباس آباد تهران به عنوان بهترین مکان برای احداث مصلای بزرگ تهران در نظر گرفته شد. در ۲۹ دی ۱۳۶۴، در فراخوانی از طریق تریبون نماز جمعه، از طراحان با تجربه و واجد شرایط، برای شرکت در مسابقه تهیه طرح مصلا، دعوت شد و در نهایت  طرح آقای دکتر مؤید عهد در سال ۱۳۶۵ مورد قبول واقع شد و به تأیید رئیس‌ جمهور وقت رسید.

دکتر پرویز موید عهد به عنوان طراح و معمار مصلای امام خمینی توجه به هنر اصیل و معماری غنی ایرانی – اسلامی را سرلوحه ی کار خود قرار داد و در ساخت مصلا از کاشیکاری های زیبا و هنر هنرمندان برتر کشور استفاده کرد تا اثری ماندگار در قلب پایتخت از خود به یادگار بگذارد.

معماری مصلا

مجموعه 63 هكتاری مصلای بزرگ امام خمینی(ره) حدود 670 هزار مترمربع زیربنا دارد و یك مسجد جامع، یك گنبد اصلی منحصر به فرد از نظر ارتفاع و قطر در آن قرار دارد.

نکات جالب مصلای بزرگ امام خمینی

  • مصلی ۱۲ صحن و ۵ ورودی دارد. (12 امام و 5 تن آل عبا)
  • ارتفاع دو گلدسته‌ ی مصلی ۱۴۰ متر می باشد و از نظر ارتفاع بلندترین مناره در ایران می باشد.
  • داخل گلدسته‌ ها، پله ‌های مارپیچ طراحی شده است که از میان آن ‌ها آسانسور عبور می ‌کند.
  • ارتفاع ایوان بزرگ مصلی ۷۲ متر به عدد شهدای کربلا می باشد.
  • مصلا دارای ۷ گنبد می ‌باشد که متأثر از معماری گنبد ‌های ایرانی مناطق مختلف کشور طراحی شده‌اند
  • ارتفاع گنبد مسجد 63 متر (به عدد سال‌های عمرپیامبر اسلام) است و قطر خارجی آن 100 متر مربع و قطر داخلی آن حدود 90 متر مربع است.
  • گنبد اصلی مصلا بزرگ امام خمینی (ره) یکی از بزرگترین گنبد‌های جهان اسلام به شمار می رود.
  • حوض مرکزی مصلی دارای ۳۰۰۰ متر مربع مساحت است.
  • گنجایش مصلی بزرگ امام خمینی (ره) در حدود 17 هزار نفر می باشد.

ورودی اصلی مصلای امام خمینی (ره) تهران: خیابان شهید بهشتی، روبروی خیابان میرعماد

مرقد امام خمینی (ره)

مرقد امام خمینی (ره) محل دفن امام خمینی و دیگر بناهای وابسته به آن است که در جنوب شهر تهران، ابتدای اتوبان تهران-قم و در کنار گلزار شهدای  مبهشت زهرا قرار دارد.

معماری حرم

سبک معماری بکار رفته درمرقد امام خمینی (ره) ترکیبی از نگاره های اسلامی و معماری ایرانی است که با استفاده از معماری خاص و مدرن، کاشی کاری های خیره کننده و نورپردازی زیبا، جلوه و عظمتی خاص را به بنا بخشیده است.

فضای سرپوشیده مرقد امام 60 هزار متر مربع و بخش اصلی آرامگاه 15 هزار متر مربع می باشد که بر روی چهار ستون اصلی بتونی استوار شده است. گنبد طلایی در مرقد امام بالای ضریح قرار گرفته است و چهار گنبد فیروزه ای در ورودی صحنین قرار دارند.

نکات جالب در معماری مرقد امام خمینی (ره)

  • مرقد امام در برابر زمین لرزه ای تا قدرت 10 ریشتر مقاوم است. (برج میلاد در برابر زلزله هایی با قدرت 8 ریشتر مقاوم است)
  • ارتفاع گنبد طلایی مرقد امام 68 متر برابر با سال فت ایشان (1386) می باشد.
  • پنج گنبد موجود در مرقد امام (چهار گنبد فیروزه ای + گنبد طلایی) یادآور پنج تن آل عبا می باشد.
  • چهار مناره اطراف مرقد 91 متر ارتفاع دارند که طول عمر امام خمینی(ره) را یادآور می شوند.
  • ارتفاع ستون های داخلی آرامگاه 42 متر می باشد که برابر با سال شروع نهضت آیت الله خمینی است.

مدفونان در مرقد امام

در این آرامگاه علاوه بر آیت الله خمینی، افراد دیگری نظیر سید احمد خمینی، اکبر هاشمی رفسنجانی، خدیجه ثفقی (همسر امام خمینی)، محمد بروجردی (داماد) و برخی دیگر به خاک سپرده شده اند.

سایر بخش های مرقد امام خمینی (ره)

امروزه مرقد امام تنها به آرامگاه ایشان محدود نمی شود. بلکه بخش های دیگری نظیر موزه(درحال ساخت)، دانشگاه، زائرسرا، پارکینگ، فروشگاه، فضای سبز، وسایل بازی کودکان و … را شامل می شود و به یکی از جاذبه های زیارتی-سیاحتی تهران تبدیل گشته است. همچنین مجموعه نمایشگاهی شهر آفتاب که محل برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران و دیگر نمایشگاههای بین المللی است در مجاورت آن قرار دارد و جاذبه ی جدید گردشری در جنوب پایتخت می باشد.

 

پارک دانشجو

پارک دانشجو یکی دیگر از پارک های محبوب در شهر تهران است. این پارک در یکی از شلوغ ترین و پر رفت و آمد ترین مناطق پایتخت، یعنی چهارراه ولیعصر واقع شده است. این پارک از شمال به خیابان انقلاب، از غرب به خیابان ولیعصر و از شرق به خیابان رازی محدود می شود.

پارک دانشجو که تا پیش از انقلاب بوستان پهلوی نام داشت، در سال ۱۳۴۶ با هدف ایجاد یک مرکز فرهنگی – تفریحی در زمینی به مساحت ۳۲۰۰۰ مترمربع احداث گردید. وجود کتابخانه، حوض های بزرگ با آبنما های زیبا، نیمکت های متعدد، غرفه های فروش مواد غذایی، زمین بازی کودکان، درختان سرسبز و فضا سازی زیبا را می توان از دلایل محبوبیت این بوستان دانست. اما مهمترین مشخصه ی بوستان دانشجو بنای تئاتر شهر می باشد. تئاتر شهر با ساختمان دایره ای شکل، معماری متمایز و پنج سالن نمایش در چند قدمی پارک دانشجو واقع شده است. اجرای نمایش و موسیقی خیابانی مقابل ساختمان تئاتر شهر یکی دیگر از جاذبه های بوستان دانشجو می باشد که اوقات فرح بخشی را برای پایتخت نشینان و گردشگران فراهم آورده است.

پارک دانشجو به دلیل نزدیکی به تئاتر شهر، تالار وحدت، پژوهشکده فرهنگ و هنر، دانشگاه تهران و دانشگاه صنعتی امیرکبیر از اهمیت زیادی برخوردار بوده و اغلب پاتوق دانشجویان و فرهیختگان می باشد. این پارک از دیرباز محلی برای گردهمایی دگرباشان جنسی در تهران بود.

مهمترین بناهای نزدیک به پارک دانشجو:

ساختمان تئاتر شهر 

پارک دانشجو

یکی از مهمترین و شناخته شده ترین مراکز همجوار پارک دانشجو، تئاتر شهر است. تئاتر شهر شامل پنج سالن نمایش، بزرگ ترین مجموعه نمایش تئاتر ایران محسوب می شود. ساختمان تئاتر شهر در دوران پهلوی دوم و در سال 1346 توسط علی سردار افخمی طراحی شد. ساخت این بنا به عنوان مدرن ترین سالن تئاتر تهران، پنج سال به طول انجامید. تئاتر شهر در تاریخ 8 بهمن ماه 1351 با اجرای نمایش باغ آلبالو (نویسنده:آنتوان چخوف-کارگردان:آربی اوانسیان- بازیگران:داریوش فرهنگ، سوسن تسلیمی، مهدی هاشمی، فریده سپاه منصور، فهیمه راستکار و پرویز پورحسینی) رسما افتتاح شد. سرپرستی تئاتر شهر در ابتدا برعهده ی سازمان “جشن هنر شیراز” بود که پس از مدت زمان کوتاهی به “سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران” واگذار شد. این مجموعه در لیست میراث فرهنگی کشور قرار دارد.

تالار وحدت

پارک دانشجو

تالار وحدت به منظور اجرای اپرا، نمایش های باله، کنسرت های موسیقی ایرانی و اروپایی با اجرای سمفونی “مرد من” توسط خانم سیمین غانم، در تاریخ 3 آبان ماه 1346 با نام “تالار رودکی” رسما افتتاح شد. مجموعه تالار وحدت شامل دو تالار است که پس از انقلاب اسلامی تالار بزرگ تر به “تالار وحدت” و تالار کوچک تر نیز به “تالار رودکی” تغییر نام یافتند. در حال حاضر، بیشتر اجراهای این تالار کنسرت های موسیقی و نمایش های تئاتر است.

 

 

 

فرودگاه بین المللی امام خمینی

فرودگاه بین المللی امام خمینی  با کد فرودگاهی یاتا (IKA) اصلی ترین فرودگاه بین المللی ایران است که در سی کیلومتری جنوب غربی تهران واقع شده است.

پایانه های فرودگاه بین المللی امام خمینی 

در حال حاضر تنها دو پایانه ی فعال درفرودگاه بین المللی امام خمینی به خدمت رسانی به مسافران مشغول هستند: پایانه ی یک و پایانه سلام (پایانه دو). تمامی ترافیک پروازهای ورودی و خروجی در این دو پایانه انجام می شود.

خدمات و امکانات رفاهی فرودگاه بین المللی امام خمینی 

خدمات اقامتی

هتل نووتل (پنج ستاره) و هتل ایبیس (4 ستاره) دو هتل فرودگاهی هستند که در ضلع جنوبی فرودگاه بین المللی امام خمینی قرار دارند. این دو هتل گزینه ی بسیار مناسبی برای استراحت مسافرانی است که بین دو پروازشان فاصله وجود دارد و مجبورهستند برای انجام پرواز خارجیشان چند ساعت یا یک روز کامل در فرودگاه منتظر بمانند. این دو هتل از طریق یک پل عابر  پیاده سرپوشیده به فرودگاه امام متصل می شوند و تنها با صرف یک دقیقه پیاده روی می توانید خود را به فرودگاه برسانید. برای رزرو آنلاین هتل نووتل و هتل ایبیس می توانید به وب سایت iranhotel.co مراحعه فرمایید.

پارکینگ

فرودگاه امام خمینی(ره) با ظرفیتی بیش از ١٣ هزار خودرو در ٥ پارکینگ پذیرای مسافران و مراجعین محترم می باشد.

  • پارکینگ طبقاتی شماره ١(مسقف) :

ظرفیت: 1500 خودرو در دو طبقه

موقعیت: زیر ترمینال مسافری قرار دارد و از طریق آسانسور به سالن های ترمینال دسترسی دارد.

شرایط استفاده: به صورت شبانه روزی در کل ایام سال

توضیحات:  با توجه به تعرفه برای توقف های کوتاه مدت جهت بدرقه و استقبال از مسافرین مناسب می باشد.

میران تعرفه (1400): ورودی 5000 تومان، هر ساعت توقف 2000 تومان

  • پارکینگ روباز شماره ٣ و ٤

ظرفیت: ١٠ هزار خودرو

موقعیت: روبروی برج مراقبت پرواز. در فاصله دورتری از ترمینال واقع شده و راه دسترسی به ترمینال از طریق اتوبوس های شاتل به صورت رایگان یا استفاده از پل ارتباطی امکان پذیر است

شرایط استفاده: به صورت شبانه روزی در کل ایام سال

توضیحات: جهت توقف های چند ساعته یا توقف های شبانه روزی مناسب است.

میران تعرفه (1400): ورودی 3500 تومان، هر ساعت توقف 1500 تومان، توقف شبانه روزی 20000 تومان

  • پارکینگ روباز شماره ٢

ظرفیت: 840 خودرو

موقعیت: روبروی گمرک شهر فرودگاهی. در فاصله دورتری از پارکینگ شماره ٣ و ٤ نسبت به ترمینال واقع شده است

شرایط استفاده: جهت مراجعین به گمرک و در صورت لزوم در زمان های پیک سفر

توضیحات:  پارکینگ خودرو های توقیفی و استفاده در ایام پیک سفر

میران تعرفه (1400): ورودی 2500 تومان، هر ساعت توقف 1000 تومان، توقف شبانه روزی 10000 تومان

  • پارکینگ روباز شماره ٥

 

ظرفیت: ١٢٠٠ خودرو

موقعیت: جنب گمرک و بانک ملی

شرایط استفاده: جهت مراجعین به گمرک و در صورت لزوم در زمان های پیک سفر

توضیحات:  در ایام پیک سفر اتوبوس های شاتل به صورت رایگان اقدام به انتقال مسافرین به ترمینال و بالعکس می نمایند.

میران تعرفه (1400): ورودی 2500 تومان، هر ساعت توقف 1000 تومان، توقف شبانه روزی 10000 تومان

بانک و صرافی

برای انجام خدمات بانكی و ارز مسافرتی می توانید به شعب بانک های تجارت، سامان و ملت مراجعه کنید. همچنین حهت پرداخت عوارض خروج از کشور، شعبه بانک ملی آماده ی خدمت رسانی به شما می باشد. صرافی سورنا واقع در سالن عمومی خروجی تنها صرافی فرودگاه است که ارائه خدمات ارزی  در آن انجام می شود.

خدمات CIP

CIP یا جایگاه تشریفات اختصاصی فرودگاه امام خمینی مجهزترین CIP  (Commercial Important Person) کشور می باشد. حدمات CIP این امکان را در اختیار مسافران قرار می دهد تا بدون نیاز به اجرای فرایندهای عادی عملیات فرودگاهی نظیرایستادن در صف های طولانی، انتظار برای چمدان، دریافت کارت پرواز و … در فضایی آرام به استراحت بپردازند و کارمندان مربوطه همه مراحل سوار شدن به هواپیما و خروج از فرودگاه را برای این دسته از مسافران انجام خواهند داد.

خدمات اورژانس،  سالن های استراحت متعدد، نمازخانه، چندین رستوران و کافی شاپ، کافی نت، امانت بار، اجاره خودرو،  فروشگاه های صنایع دستی، سوغات، ساعت و… از دیگر خدمات و امکاناتی هستند که در فرودگاه امام به مسافران عرضه می شود.

آدرس فرودگاه امام: تهران، بزرگراه خلیج فارس، کیلومتر ۳۰، فرودگاه بین المللی امام خمینی(ره)

 تلفن تماس فرودگاه: ٠٩٦٣٣٠، ٥١٠٠١١٨-٠٢١ و ٥١٠٠١١١-٠٢١